پیر چشمی چیست

دکتر سیروس بخت آور [ متخصص چشم پزشکی ]آدرس وب سایت : www.drbakhtavar.ir
آدرس مطب : اصفهان ، آمادگاه ، ساختمان آژند ، بلوک بی3 ، طبقه سوم ، واحد 301 تلفن مطب : 32240818 - 031

پیر چشمی به کاهش توانایی دید نزدیک است که با افزایش سن و بهصورت طبیعی رخ میدهد. بسیاری از افراد بعد از سن ۴۰ سالگی، زمانی که با مشکلاتی برای خواندن متنهای ریز یا فونتهای روی تلفن همراه روبرو میشوند، متوجه این مشکل میگردند. شما نمیتوانید از این مشکل پیشگیری کنید یا از آن فرار کنید، حتی اگر قبلاً مشکل بینایی نداشتهاید. حتی کسانی که نزدیکبین بودهاند نیز در اثر پیرچشمی، در دیدن اشیاء نزدیک دچار مشکل میشوند.

پیر چشمی چیست ؟
پیرچشمی بیماری کاهش دید نزدیک است که در اثر افزایش سن اتفاق میافتد. این بیماری در ایالاتمتحده آمریکا رو به افزایش است، چراکه جمعیت رو به پیری میرود. با توجه به اطلاعات اداره آمار آمریکا عنوان کرده است که در سال ۲۰۰۶، حدود ۱۱۲ میلیون آمریکایی به پیر چشمی مبتلا هستند. انتظار میرود این مقدار تا سال ۲۰۲۰ به ۱۲۳ میلیون نفر افزایش یابد.
این مقدار در سطح جهانی، حدود ۱.۳ میلیارد نفر، در سال ۲۰۱۱، تخمین زدهشده است و انتظار میرود تا سال ۲۰۲۰ به عدد ۲.۱۱ میلیارد نفر برسد.
اگرچه پیرچشمی، یک تغییر طبیعی در چشمهای انسان است، اغلب یک رویداد احساسی بزرگ و مهم است چراکه نشانهای از پیری است که نمیتوان آن را نادیده گرفت یا پنهان کرد.

علائم و نشانههای پیرچشمی
زمانی که شما به پیرچشمی مبتلا میشوید، باید گوشی و چیزهای دیگر (کتاب، مجله، منو، برچسب و غیره) را در فاصله دورنگه دارید تا آنها را بهوضوح ببینید؛ اما متأسفانه زمانی که شما اشیاء را دورتر میگیرید تا ببینید، آنها کوچکتر میشوند؛ بنابراین این تنها یکراه حل موقتی و نسبتاً موفقیتآمیز برای پیر چشمی است.
همچنین حتی اگر شما همچنان بتوانید نزدیک را بهخوبی ببینید، دچار سردرد، خستگی چشم و خستگی بصری میشوید که خواندن و سایر کارهای روزمره را برایتان دشوار میکند.

علت پیر چشمی
پیرچشمی ناشی از یک فرآیند مربوط به افزایش سن است و با نزدیکبینی، آستیگماتو دوربینی متفاوت است. چراکه این بیماریها به شکل کره چشم مرتبط هستند و از عوامل ژنتیکی و محیطی ناشی میشوند؛ اما گفته میشود که پیر چشمی به دلیل ضخیم شدن و کاهش انعطافپذیری قرنیه چشم اتفاق میافتد.
این تغییرات مربوط به سن، در میان پروتئینهای قرنیه اتفاق میافتند که در طول زمان خاصیت الاستیکی خود را از دست میدهد. این تغییرات همچنین در فیبرهای ماهیچهای اطراف آن نیز رخ میدهد. با کشش کمتر، چشم فشار بیشتری برای تمرکز بر اشیاء نزدیک تحمل میکند. البته نظریات دیگری نیز در این خصوص وجود دارند که کمتر موردقبول متخصصان است.