کلوئید یا گوشت اضافه نوعی جای زخم برجسته به شمار می رود که بعد از بهبود جراحت روی پوست نمایان می شود. کلوئیدها هنگامی ایجاد می شوند که بعد از اتمام فرایند بهبود پوست، بافت زخم همچنان تشکیل می شود. این نوع ضایعات پوستی می توانند بسیار وسیع تر از زخم اصلی باشند. در اغلب مواقع گوشت های اضافه در بخش های قفسه سینه، شانه ها، لاله گوش و گونه ها ایجاد می شوند. ظاهراً ژنتیک تأثیر زیادی بر روی بروز کلوئید های پوستی دارد و این بدین معنی است که اگر یکی یا هر دو والدین دارای ژنتیک با گرایش بروز کلوئید پوستی باشند، احتمال ابتلا به کلوئید در فرزندشان تا حد زیادی افزایش خواهد یافت. طبق یک مطالعه صورت گرفته در مورد علت بروز کلوئیدها، ژن شناخته شده به عنوان ژن AHNAK ممکن است نقش تعیین کننده ای در بروز کلوئیدها دارد. محققان دریافتند افرادی که دارای ژن AHNAK هستند، احتمال ابتلا به اسکارهای کلوئیدی در آنها تا حد قابل توجهی نسبت به دیگران بیشتر است. در برخی از مواقع، گوشت های اضافی می توانند بزرگ و آزاردهنده باشند. در این صورت افراد می توانند برای ممانعت از ایجاد ضایعات پوستی برخی از اقدامات را صورت داده و علاوه براین متدهای درمانی برای آنها در دسترس هستند.

در کلینیک دکتر رامین مدرسی انواع روشهای درمان کلوئید در اصفهان برای شما مراجعین محترم تجویز و انجام می شود. شما می توانید جهت هماهنگی و کسب اطلاعات بیشتر با شماره تلفن 36703885-031 تماس حاصل فرمایید.

علل کلوئید

بیشتر انواع آسیب های پوستی می توانند منجر به بروز کلوئیدها شوند. این آسیب های پوستی شامل موارد زیر می شوند:

• سوراخ کردن گوش
• خراشیدگی های پوستی
• محل برش های جراحی
• محل واکسیناسیون
• جای جوش
• سوختگی ها
• جای زخم ناشی از آبله مرغان

عوامل خطرکلوئید

دیگر عواملی که می تواند احتمال بروز کلوئیدها را افزایش دهد، عبارتند از:

• آسیایی بودن
• لاتین بودن
• بارداری
• افراد دارای سن زیر 30 سال

علائم کلوئید

علائم و نشانه های کلوئید عبارتند از:

1. گسترش بیش از حد بافت کلوئید در منطقه ی آسیب دیده
2. بافت کلوئید سفت و برجسته است. سطح بافت صاف است. در برخی افراد، گوشت اضافه ممکن است تیره رنگ همراه با رنگدانه باشد.
3. بافت های کلوئید ممکن است دردناک بوده و همراه با خارش پوست باشند.
4. سابقه تروما (ضربه) معمولاً موجود است. هرچند، تروما ممکن است بسیار جزئی باشد. در بعضی از افراد، تروما به اندازه ای گسترده نیست که بتواند چنین بافتی را به وجود آورد.
5. نواحی رایج که کلوئید در آنها تشکیل می شود عبارتند از صورت، لاله ی گوش، بازوها و پشت
6. مشاهده ی گوشت اضافه در نواحی تناسلی، کف دست و کف پا غیر معمول است. همچنین گوشت اضافه یا کلوئید به ندرت در اطراف چشم به وجود می آید

درمان کلوئید پوستی

1. از بین بردن کلوئید با عمل جراحی معمولی: این روش غیر قابل اعتماد نیاز به مراقبت زیاد داشته و کلوئیدهایی که پس از عمل جراحی عود می کنند ممکن است بزرگتر از کلوئید اصلی باشند. احتمال بازگشت کلوئید یا گوشت اضافه پس از عمل جراحی در بیش از 45٪ از افراد وجود دارد. چنانچه عمل جراحی با روش های درمانی دیگر ترکیب شود احتمال بازگشت مجدد کلوئید کمتر است.
2. پوشش ها (پانسمان ها): مطالعات نشان داده اند که برخی اوقات استفاده از پوشش های مرطوب برای زخم، ساخته شده از ورق های ژل سیلیکون اندازه ی کلوئید را در طول زمان کاهش می دهد. این درمان بی خطر و بدون درد است.
3. تزریق کورتیکواستروئید: در این روش درمانی تزریق تریامسینولون استینوئید یا سایر داروهای کورتیکواستروئید معمولاً در فواصل چهار تا شش هفته تکرار می شود. این درمان اغلب می تواند اندازه ی کلوئید و خارش ناشی از آن را کاهش دهد؛ اما انجام تزریق چندان خوشایند نیست.
4. اعمال فشار: این عمل با استفاده از یک باند یا نوار جهت اعمال فشار مداوم 24 ساعته در روز و برای یک دوره ی شش تا 12 ماهه انجام می گیرد. چنین فشاری می تواند باعث کوچکتر شدن کلوئید گردد.
5. کرایو سرجری: این نوع درمان انجماد با استفاده از نیتروژن مایع در هر 20 تا 30 روز یک بار تکرار می شود. یکی از عوارض جانبی کریوسرجری روشن شدن رنگ پوست است که قابلیت استفاده از این روش درمانی را محدود می کند.
6. پرتو درمانی: این روش درمانی قابل بحث است؛ زیرا اشعه احتمال خطر ابتلا به سرطان را افزایش می دهد. چنانچه پرتو درمانی با فاصله ی کمی پس از عمل جراحی و زمانی که زخم ناشی از عمل جراحی در حال ترمیم است انجام شود، می تواند میزان گوشت اضافه ی در حال تشکیل را کاهش دهد.
7. لیزر درمانی: لیزر درمانی یک روش درمانی جایگزین عمل جراحی معمولی جهت از بین بردن کلوئید است. هیچگونه شواهد معتبری دال بر این که امکان عود مجدد کلوئیدها پس از درمان با لیزر کمتر از عمل جراحی معمولی است وجود ندارد.
8. درمان های تجربی: یک درمان تجربی موفق تزریق داروهایی است که از آنها برای درمان بیماری های خود ایمنی یا سرطان استفاده می شود. ارزیابی های بیشتر خارج از مطالعات پژوهشی جهت درمان کلوئید با این داروها (انواع مختلف از اینترفرون و عوامل شیمی درمانی 5-فلوئورواوراسیل و بلئومایسین) باید انجام گیرد.

روشهای جلوگیری از ایجاد کلوئید

• از جراحی های غیر ضروری علی الخصوص در نواحی سینه، شانه، آویزه گوش، چانه و پشت حتی الامکان بپرهیزید.
• پس از هر اسکار تا مدت طولانی حتی تا یک سال پس از ظهور اسکار از آن ناحیه مراقبت کنید و در صورت مشاهده علائم کلوئید سریعا به پزشک مراجعه کنید.
• در صورتی که کلوئید در ژنتیک شما وجود دارد، بهتر است از سوراخ کردن گوش یا سایر اعضا و تاتو کردن بپرهیزید.
• پس از وارد شدن هرگونه ضربه به اسکار و ملتهب شدن آن سریع به پزشک مراجعه کنید.
• در صورتی که زخم یا اسکار شما در مناطق مستعد کلوئید می باشند، بهتر است تا مدتی از سونا و سولاریوم و اقداماتی که این محل را گرم می کند، پرهیز کنید.

آیا کلویید خطرناک است؟

• کلوئید یا گوشت اضافه ممکن است احساس خارش را به وجود آورده و گاهی اوقات می تواند تبدیل به یک زخم پوستی شود. در چنین مواردی پوست ممکن است آلوده شده و باعث ایجاد عوارض بیشتر گردد.
• گوشت اضافه معمولاً ظاهری نامطلوب داشته و از لحاظ زیبایی مشکلاتی را به وجود می آورد.

نسخه اصلی مطلب کلوئید یا گوشت اضافه چیست؟ را در سایت دکتر رامین مدرسی بخوانید.

---