اقدامات معمول برای حفظ زیبایی صورت در سنین مختلف - قسمت اول

شبکه اطلاع رسانی پزشک آن لاین [ پرتال اطلاع رساني ]آدرس وب سایت : www.pezeshkonline.ir

درسالیان اخیر تقاضا برای جوان سازی صورت به شکل قابل ملاحظه ای افزایش یافته. این امر تاحدی ناشی از آشنایی افراد با عمل های مربوطه و تا حدی هم ناشی از تبلیغات رسانه هاست. در اینجا به توصیف عملهایی که برای این منظور در سنین مختلف زندگی مناسبند ، می پردازیم. آنچه اینجا بیان می شود در مورد روند کلی فرآیند پیرشدن صورت و راه کارهای مقابله با آن است. مسلما" عوامل مهمی مانند قرارگرفتن در معرض پرتوهای فرابنفش و مصرف دخانیات همراه با عوامل کم اهمیت تر مانند تغذیه و ورزش می توانند بر سرعت این روند تاثیر بگذارند. بنابراین فردی که زیاد سیگار می کشد و حمام آفتاب می گیرد و در مقابل پرتوهای فرابنفش هم از خود حفاظت نمی کند ممکن است در دهه چهارم زندگی خود نیازمند عملهایی شود که دیگران در دهه پنجم یا ششم زندگی خود به آن نیاز پیدا می کنند. علاوه بر این ساختار ژنتیکی افراد هم قطعا" در اینکه چه زمانی علائم پیری در صورت ظاهر شود نقش دارد.

سی تا چهل سالگی
در بیشتر افراد چین هایی در بین دو ابرو، پیشانی و اطراف چشم در 30 تا 37 سالگی دیده می شود. چین هایی که در ابتدا فقط در مواقعی مانند اخم یا خنده دیده می شوند را چین های دینامیک می نامند. این چین ها بتدریج تبدیل به خطوط استاتیک می شوند یعنی در حالت عادی که صورت فرد در حال استراحت است هم برجا می مانند . برخی افراد تمایل دارند که قبل از آنکه خطوط دینامیک تبدیل به خطوط استاتیک شوند از پیدایش شان جلوگیری کنند. این جلوگیری معمولا" قبل از سی سالگی باید شروع شود. ولی بیشتر افراد تا وقتی که خطوط استاتیک پدید نیامده اند دست به اقدامی نمی زنند. اولین راه حل برای این چینها استفاده از بوتاکس است. این ماده باعث غیرفعال شدن موقت عضله مورد نظر می شود. اثر بوتاکس 3 تا 4 ماه باقی می ماند. البته در کسانی که مرتب با بوتاکس درمان شده اند این مدت افزایش می یابد به طوری که در برخی افراد تا 6 ماه یا بیشتر باقی می ماند.

درکسانی که نمی خواهند بوتاکس تزریق کنند یا به علتی نمی توان برایشان از تزریق بوتاکس استفاده کرد ، روش های دیگری وجود دارد از جمله پیلینگ شیمیایی با قدرت متوسط ، یا لیزر اربیوم.علاوه بر این چین ها، کاهش حجم نیز در این سنین خود را نشان می دهد. یکی از اولین جاهایی که این کاهش حجم خود را نشان می دهد ناحیه زیر چشم است. اثرات کاهش حجم به صورت گود رفتگی و تیره شدن زیر چشم ، در اواخر دهه سوم زندگی و اوایل دهه چهارم دیده می شود. این موضوع با وجود آنکه گاهی به آلرژی ، خستگی ، و اختلال خونرسانی نسبت داده می شود تا حد زیادی با استفاده از مواد پرکننده ( فیلر ) در زیر چشم درمان می شود. کسانی که مدتها از درمان های موضعی ( کرمهای مالیدنی ) جهت رفع این عارضه استفاده کرده و چندان نتیجه نگرفته اند با تزریق فیلر بهبود می یابند. کاهش حجم در این ناحیه باعث گود رفتن پای چشم می شود. قبل از تزریق می توان تستی انجام داد به این صورت که اگر با تاباندن نور مستقیم به این ناحیه نتیجه حاصله مورد رضایت فرد باشد می توان نتیجه گرفت که تزریق فیلر در این ناحیه نتیجه خوبی خواهد داشت. برای این کار می توان از مواد سنتتیک مانند اسید هیالورونیک ( مانند رستیلن یا ژوویدرم ) یا چربی خود فرد استفاده کرد.

یکی از دیگر مناطقی که می توان از فیلرها برای آن استفاده کرد، لب ها هستند. استفاده از فیلرهای سنتتیک (صناعی) مانند هیالورونیک اسید در لب هایی که نازک تر از معمول هستند ، نتایج خوبی دارد. البته در این کار هم مانند سایر عمل های زیبایی نباید از میزان خاصی فراتر رفت تا ظاهر فرد از حالت طبیعی خود خارج نشود.