کم شنوایی عامل تغییر نحوه پردازش صدا

دکتر سعید ملایری [ شنوایی شناسی ]آدرس وب سایت : www.samakonline.ir
آدرس مطب : تهران ،انتهای خیابان امام خمینی سپه غربی نرسیده به بزرگراه یادگار امام خمینی ،پلاک 1386 تلفن مطب : 66845959 - 021

کم شنوایی ملایم تا متوسط در کودکان باعث تغییر نحوه ی پردازش صدا توسط مغز می شود .

وقوع ناشنوایی در ابتدای کودکی به عنوان عاملی برای تغییر نحوه ی پردازش صدا توسط مغز شناخته شده است، اما نتایج تحقیقاتی که به تازگی منتشر شده است نشانگر این است که حتی کم شنوایی های ملایم تا متوسط نیز می توانند اثرات مشابهی در نحوه پردازش صدا توسط مغز ایجاد کنند.

محققان می گویند این یافته ها ممکن است در نحوه ی غربالگری نوزادان و مدیریت نوزادان با کم شنوایی ملایم تا متوسط توسط متخصصان این حیطه تغییراتی ایجاد کند.

ساختار و عملکرد بخشی از سیستم شنوایی، که صداها را در مغز پردازش می کند، در دوران کودکی و به واسطه ی پاسخ به صدا ها رشد می کند. در کودکان با کم شنوایی عمیق که از سمعک و کلاس های توانبخشی شنوایی استفاده نمی کنند، سیستم شنوایی آن ها دچار یک بازسازماندهی عملکردی شده و برای مثال، بیشتر به تحریکات بینایی پاسخ می دهد. هرچند تاکنون درباره اثرات کم شنوایی های ملایم و متوسط در دوران کودکی شناخت کمی وجود داشت.

یک تیم تحقیقاتی به رهبری دکتر Lorna Halliday در دانشگاه کمبریج، از تکنیک الکتروانسفالوگرام(EEG) برای اندازه گیری پاسخ های مغزی 46 کودک مبتلا به کم شنوایی ملایم تا متوسط دائمی در هنگام گوش دادن به صداها استفاده کردند.

با تقسیم بندی کودکان به دو گروه کودکان جوانتر ( 8 تا 12 سال) و کودکان بزرگتر (12 تا 16 سال ) تیم تحقیقاتی دریافت که کودکان جوانتر پاسخ های مغزی طبیعی تری داشتند؛ به عبارت دیگر پاسخ های مغزی آن ها به کودکان با شنوایی طبیعی نزدیک بود. هرچند پاسخ های مغزی کودکان کم شنوای بزرگتر در مقایسه با همسالان بدون مشکل شنوایی خود، کوچکتر بود.

برای تایید این یافته ها، محققان یک زیرمجموعه از کودکان جوانترِ مطالعه ی اصلی را شش سال بعد بررسی کردند. در مطالعه ی دوم، محققان دریافتند که با بزرگتر شدن کودکان کم شنوا، پاسخ های مغزی آن ها تغییر کرده بود. پاسخ هایی که در سنین کوچکتر وجود داشت، ولی با بزرگتر شدن کودکان در مطالعه ی دوم یا کوچک شده بودند و یا از بین رفته بودند. هیچ مدرکی برای بدتر شدن آستانه های شنوایی کودکان در طول این زمان وجود نداشت، که این امر نیز فرضیه ی باز سازماندهی مغز را تقویت می کند.

دکتر AxelleCalcus، سرپرست گروه محققان از دانشگاه PSL پاریس می گوید: ” ما می دانیم که مغز کودکان در پاسخ به صداها رشد می کند، پس این نکته زیاد تعجب برانگیز نیست که حتی کم شنوایی های ملایم تا متوسط می توانند باعث تغییراتی در مغز شوند.” هرچند این مطالعه نشان می دهد که ما باید این کم شنوایی ها را در مراحل اولیه شناسایی کنیم و نکته اصلی نیز همین است.

” برنامه های غربالگری فعلی برای نوزادان در بدو تولد برای شناسایی نوزادان با افت شنوایی شدید تا عمیق مناسب است، اما نه برای شناسایی کم شنوایی های ملایم. این بدین معناست که هنوز نوزادان مبتلا به کم شنوایی ملایم تا سنین ابتدایی کودکی به راحتی قابل شناسایی نیستند.” دکتر Lorna Halliday از دانشگاه کمبریج می گوید.

” کودکان مبتلا به مشکل شنوایی در مقایسه با همسالان خود رشد زبانی و عملکردی درسی ضعیف تری دارند. حتی شناسایی زودهنگام درجات کمی از کم شنوایی، می تواند باعث مداخله ی زودهنگام شده و این تغییرات مغزی را محدود و شانس کودک برای فراگیری طبیعی زبان را افزایش می دهد.”

منبع: سایتNeuroscience news