چگونه ام اس را تشخیص دهیم؟

شبکه اطلاع رسانی پزشک آن لاین [ پرتال اطلاع رساني ]آدرس وب سایت : www.pezeshkonline.ir

چگونه ام اس را تشخیص دهیم؟
از جمله روش های پاراکلینیکی که در تشخیص بیماری ام اس کمک کننده هستند می توان به موارد مهم زیر اشاره نمود:
MRI
پلاک های بیماری MS در ۹۵% موارد در MRI مشاهده می شوند. امروزه MRI به یک روش اصلی جهت تشخیص و پیگیری مبتلایان به MS تبدیل شده است. در MRI مغز پلاک ها بیشتر در اطراف بطن های جانبی دیده می شوند.
ماده سفید نخاع (حاوی میلین) نیز مانند ماده سفید مغز می تواند در بیماری MS گرفتار شود. این پلاک ها در MRI نخاع به صورت پراکنده دیده می شوند.
آنالیز مایع CFS
وجود باندهای الیگوکلونال در مایع مغزی نخاعی به نفع بیماری MS است. منظور از این باندها، ایمونوگلوبولین های هم شکل است که وجود آن ها در CSF به معنی ساخت ایمونوگلوبین در سیستم اعصاب مرکزی CNS است.
پتانسیل برانگیخته شده (Evoked Potential)
که انواع بینایی، شنوایی و حسی دارد. نوع بینایی آن به خصوص در تشخیص بیماری MS کمک کننده است.
بیماری ام اس درمان دارد؟
از روش های زیر دردرمان بیماری ام اسمی توان کمک گرفت:
کنترل بیماری
متاسفانه تشخیص و درمان زودهنگام MS تقریبا تاثیر چندانی در پیش آگهی ندارد.
قرص های بیماری ام اس
داروی Methylprednisoloneاین درمان برای ۵-۳ روز ادامه می یابد. این دارو حتما باید به صورت وریدی تجویز گردد. مصرف نوع خوراکی آن موجب افزایش احتمال عود بیماری می گردد!!!
اندیکاسیون تجویز پالس متیل پردنیزولون بروز حمله در MS نوع Relapsing-Remitting است. در هر حمله، متیل پردنیزولون جهت تسریع در پسرفت علائم تجویز می گردد.
لازم به یادآوری است که معمولا شروع MS به صورت یکی از حملات تشخیص داده می شود که همگی اندیکاسیون تجویز پالس کورتون را دارند.
مهم ترین عوارض آن تپش قلب، گرگرفتگی، سرگیجه، حالت تهوع و اولسر پپتیک می باشد.
بهتر است همراه آن Ranitidine جهت پیشگیری از اولسر معده تجویز گردد.
متیل پردنیزون موجب تسریع در پسرفت ادم اطراف پلاک های حاد می گردد. با این مکانیزم بهبود سریعتر حمله MS، اتفاق می افتد. به همین دلیل استفاده از این دارو تاثیری در پروگنوز نهایی بیماری و کاهش تعداد عود ها ندارد.
داروهایIFNجهت کاهش تعداد دفعات عود (Relapse) بیماری، از داروهای اینترفرون بتا استفاده می شود. این داروها در سه نوع با اسامی تجاری مختلف در ایران موجود است. شامل:

Avonex (IFN beta-1a)

Betaseron (IFN beta-1b)

Rebif (IFN-beta-1a)
اندیکاسیون تجویز اینترفرون ها، MS نوع Relapsing-Remitting می باشد. متاسفانه در صورت تبدیل به نوع پیشرونده، ادامه تجویز آن فایده ای نخواهد داشت.
این داروها با تغییر در سیتوکین ها و نوع سلول های لنفوسیت T، موجب کاهش دفعات عود بیماری می شوند.
سندرم Flu-like (شبیه آنفولانزا)، افسردگی و واکنش در محل تزریق، عوارض مهم اینترفرون ها هستند. در صورت بروز این عوارض معمولا نیاز به قطع دارو نیست چون خودبخود بهبود می یابند.
جهت کنترل سندرم Flu-like از داروهای NSAID استفاده می گردد.
افزایش آنزیم های کبدی، لکوپنی و آنمی نیز جزو عوارض این گروه از داروهاست. بنابراین لازم است هر ۳ ماه یکبار CBC، AST و ALT چک گردد.
داروهای Glatiramer Acetate
داروی گلاتیرامر استات (Copaxone) نیز برای انواع مولتیپل اسکلروز Relapsing-Remitting به کار می رود. این دارو عوارض کمتری نسبت به اینترفرون ها دارد.
داروهایی مانند: Mitoxantrone یا Natalizumab استفاده می شود. تجویز این داروها و همچنین اینترفرون ها حتما باید زیر نظر متخصص مغز و اعصاب صورت گیرد.
فیزیوتراپی در بیماری ام اس
برای بعضی از افراد بیماری ام اس ممکن است خیلی تهاجمی تر باشد و سریعتر پیشرفت کند و در بعضی دیگر ممکن است خفیف تر باشد و با سرعت کمتری پیشرفت کند و با دوره های طولانی مدتی از بی فعالیتی همراه باشد.
در هر صورت فیزیوتراپی ام اس میتواند نقش مهمی را در درمان افراد مبتلا به ام اس داشته باشد