معنای زیبایی در قرون وسطی

شبکه اطلاع رسانی پزشک آن لاین [ پرتال اطلاع رساني ]آدرس وب سایت : www.pezeshkonline.ir

در قرون وسطی، فیلسوفان کاتولیک مانند توماس آکویناس، زیبایی را در میان صفات متعالی هستی در نظر گرفتند. آکویناس در کتاب مدخل الهیات (Summa Theologica) خود، سه شرط زیبایی را توصیف کرد: تمامیت (Integritas)، هماهنگی (Consonantia) و کلاریتاس (Claritas) به معنای درخشش فرم.
در معماری گوتیک قرون وسطایی و اواخر دوران قرون وسطی، نور (Light) زیباترین تجلی خداوند به حساب می آمد که در طراحی معماری نیز از آن استفاده می شد. شیشه های رنگین کلیساهای گوتیک شامل کلیسای نوتردام پاریس و کلیسای جامع شارتر، نمونه های بارز این موضوع محسوب می شوند.

عصر خرد، افزایش میزان یک علاقه به زیبایی را به عنوان یک موضوع فلسفی در نظر گرفت. برای نمونه، فرانسیس هاتچسون، فیلسوف اسکاتلندی استدلال کرد که زیبایی به معنای «همبستگی در تنوع و تنوع در همبستگی» است. شاعران رمانتیک نیز در آن عصر به ماهیت زیبایی توجه زیادی پیدا کردند و جان کیتس، شاعر برجسته مکتب رمانتیسم در یکی از شعرهای خود به نام «Ode On A Grecian Urn» درباره زیبایی چنین گفت:
زیبایی حقیقت است و حقیقت زیبایی ، شما این را می دانید و این تمام چیزی است که باید بدانید.

در دوره رمانتیک ادموند برک، نظریه پرداز فلسفه نیز تفاوت زیبایی را در معنای کلاسیک و متعالی آن در نظر گرفت.

زیبایی شناسی در قرن 20 و 21

در قرن بیستم، هنرمندان و فیلسوفان به طور فزاینده ای شروع به رد کردن مفهوم زیبایی کردند و این امر منجر به ایجاد تفکر ضدزیبایی پست مدرنیسم شد. این درحالی است که زیبایی دغدغه اصلی یکی از تأثیرگذاران اصلی پسامدرنیسم، یعنی فردریش نیچه بود که اظهار داشت میل و اراده به قدرت، میل و اراده به زیبایی است. پس از رد شدن زیبایی از سوی پست مدرنیسم، برخی از متفکران دوباره به زیبایی و مفهوم آن به عنوان یک ارزش مهم بازگشتند. گای سیرلو، فیلسوف و تحلیل گر آمریکایی نظریه جدید زیبایی خود را به عنوان تلاشی برای تأیید مجدد جایگاه زیبایی به عنوان یک مفهوم مهم فلسفی مطرح کرد. ایلین اسکار، پژوهشگر و مقاله نویس آمریکایی نیز اذعان دارد که زیبایی به عدالت مربوط می شود.

مفهوم زیبایی همچنین توسط روان شناسان و متخصصان علوم اعصاب در زمینه زیبایی شناسی تجربی و عصب شناسی مورد بررسی قرار گرفته است. نظریه های روا ن شناختی، زیبایی را نوعی لذت در نظر می گیرند. یافته های مربوط به همبستگی و تقارن نیز از این دیدگاه که اذعان دارد اشیاء زیباتر، دل نشین تر و دلپذیرترند، حمایت می کنند.