داروهای موضعی چرا و چگونه؟

شبکه اطلاع رسانی پزشک آن لاین [ پرتال اطلاع رساني ]آدرس وب سایت : www.pezeshkonline.ir

پوست با عملکرد دفاعی به عنوان سدی در برابر میکروبها، عوامل شیمیایی، اشعه، الکتریسیته، فشار مکانیکی و گرما عمل کرده و در کنترل دمای بدن موثر است. درمان موضعی با دستکاری سد پوستی باعث نفوذ دارو به لایه های مختلف پوست می شود. محل جذب داروهای موضعی پوست در لایه های مختلف پوست متفاوت است.

لایه سطحی پوست محل جذب پر کننده ها، داروهای محافظت کننده پوست، ضد حشره ها و ترکیبات آنتی میکروبیال است، لایه استراتوم کورنئوم محل جذب مرطوب کننده ها و کراتوزها است و ضمائم پوست محل جذب ضد تعریق ها، اکسفولیانت، آنتی بیوتیک و دپیلاتورها است.
اپیدرم قابل مشاهده مکان اصلی جذب ضد التهاب ها و بی حس کننده ها و در درم، ضد خارشها و آنتی هیستامینها بوده پوست می تواند محل جذب داروهای سیستمیک بدون اثر بر روی موضع باشد که از جمله نیتروگلیسیرین با تاثیر بر گردش خون پوست، عملکرد خود را ایفا می کند.

عواملی از جمله سن پوستی، خصوصیات پوست، مکان مورد استفاده، متابولیسم پوست و جریان خون موضعی منطقه بر جذب موضعی داروها موثر هستند.
داروهای موضعی بدلیل فاصله کم بین امکان مصرف دارو و محل جذب، پاسخ سریعتر، مصرف داروی کمتر، قیمت مناسب تر و کاهش عوارض جانبی دارو می تواند ایده آل باشد ولی حامل دارو یکی از عوامل موثر در پاسخ پوستی خواهد بود.

حامل باید به راحتی قابل استفاده و پاک کردن باشد. سمی نباشد، آلرژن نبوده و پایدار و یکنواخت باشد، از لحاظ عملکرد زیبایی قابل پذیرش توسط بیمار باشد و به راحتی ماده دارویی را از خود آزاد کند. حاملها به اشکال مختلف محلول، روغن، کرم، اسپری و ژل یافت می شوند و انتخاب حامل به نوع بیماری، تیپ پوستی، مکان مورد استفاده، فاکتورهای محیطی و پذیرش بیمار از لحاظ زیبایی بستگی دارد.

قاعده کلی این است که وقتی بیماری به شکل مرطوب بروز می کند، بایستی با استفاده از ترکیبات موضعی مناسب ضایعه به نوع خشک تبدیل شود و از رشد باکتری و میکروارگانیسم روی زخم جلوگیری کرد.