10 توصیه به فرد دارای لکنت

لیلا رستم شیرازی [ آسیب شناسی گفتار و زبان ]آدرس وب سایت : www.leilarostamshirazi.ir
آدرس مطب : اصفهان ، خیابان فردوسی ، نرسیده به چهارراه فلسطین ، مجتمع نوید ، طبقه ۲ تلفن مطب : 36643711 - 031

1- فرد دارای لکنت خودش باید بر مشکلات خود غلبه کند. هیچکس دیگر نمیتواند برای او این کار را انجام دهد.

2- هر چقدر لکنت فرد بیشتر باشد ترس او از بعضی کلمات و شرایط بیشتر خواهد بود.هر چقدر بیشتر بترسد .لکنت او بیشتر میشود و هر چقدر بیشتر لکنت کند تقلا و تلاش او سخت تر میشود و هر چقدر بیشتر تقلا کند. جریمه بیشتری را دریافت کرده و ترسش بیشتر میشود.

3- جادو گری. چاقوی جراحی. وسایلی برای زبان . داروها . هیپنوتیسم . تحمیل روانی . تکان دادن دست و بهره گیری از وسایل و شگردهای مختلف بارها مورد استفاده قرار گرفته است ولی همواره تاثیر بسیار بسیار اندکی با این شیوه ها مشاهده شده است صرفنظر از اینکه چقدر مضحک و عجیب غریب هستند.
4- یکی از مهمترین مراحل درمان لکنت در افراد بزرگسال کوشش در تغیر و اصلاح حالت کمرویی و خجالت و دست پاچگی است که همراه با لکنت در آنان نمایان میشود.

5- فرد دارای لکنت باید بیاموزد که رفتارهای زاید،جزئی از لکنت او نیست و برای او مقدور است بدون هیچ حرکات زاید نیز صحبت کند.

6- فرد دارای لکنت باید یاد بگیرد که بطور عمدی و بدون احساس ناراحتی لکنت نماید.بسیاری از هیجانات منفی که اختلال او را تشدید مینماید از بین خواهد رفت. وقتی این کار انجام میشود او آرامش خواهد یافت.
7- هرگز با طفره رفتن و گریز داشتن بر ترس خود غلبه نخواهید کرد بلکه آنرا بیشتر میکنید.

8- فرد دارای لکنت بایدسعی کند وقتی صحبت میکند و دچار لکنت میشود،در همه لحظات به چشمان مخاطب خود نگاه کند.

9- به محض آنکه فرد دارای لکنت قادر میشود پس از وقوع لکنت مکث نماید،توصیه میکنیم که از این فرصت کوتاه برای آرامش خود استفاده نموده و کلمه بعدی را به آهستگی بگوید.

10- بعنوان کسی که شدیدا دچار لکنت بوده معتقد هستم که اگر فرد لکنتی 5 دقیقه توقف در تلفظ کلمه ای داشته باشد بهتر از آن است که از بیان ان طفره رود.

از کتاب خود درمانگری در لکنت

نویسنده:ون رایپر