منگوله های پوستی در هر نقطه ای از بدن ممکن است ظاهر شوند اما بیشتر در نواحی از بدن که پوست ها روی هم ساییده می شود، مانند پلک ها، گردن، زیر سینه، زیر بغل و کشاله ران پدیدار می شوند.
راه اصلی تشخیص اسکین تگ، محل اتصال زائده با پوست است. برخلاف خال ها و سایر ضایعه های پوستی، تگ ها با ساقه کوتاهی به پوست آویزان هستند.
منگوله پوستی معمولا به رنگ گوشت یا تیره تر از پوست اطراف خود می باشد و گاهی به دلیل پیچ خوردگی و عدم خونرسانی سیاه می شود.

افرادی که بیشتر از سایرین در معرض منگوله های پوستی هستند:

• افراد چاق
• زنان باردار
• افراد مبتلا به ویروس HPV
• افراد مبتلا به دیابت نوع 2
• افراد با اختلال عدم تعادل هورمونی
• افرادی با سابقه ی خانوادگی منگوله پوستی
• افراد مبتلا به اختلال جنسی استروئیدی، مخصوصا اگر تغییرات در سطح استروژن و پروژسترون وجود داشته باشد.

آیا به پزشک مراجعه کنیم؟

منگوله های پوستی ممکن است خود به خود از بین بروند اما اغلب اوقات به صورت دائمی روی پوست باقی مانده و به دلیل بی خطر بودن نیازی به درمان نخواهند داشت، مگر در مواردی که به دلایل مختلف باعث ناراحتی فرد شود. به همین دلیل در صورت تشخیص درست منگوله پوستی، به جز در موارد زیبایی شناسی نیازی به مراجعه به پزشک نخواهد بود.
لازم به ذکر است منگوله پوستی ممکن است با زگیل و خال اشتباه گرفته شود و از آن جایی که برخی خال ها سرطانی هستند بهتر است برای اطمینان به پزشک مراجعه شود، پزشک متخصص احتمالا با مشاهده زائده نوع آن را تشخیص داده و در برخی موارد نیاز به انجام بیوپسی می باشد.

درمان منگوله پوستی

در صورتی که فرد به دلایل زیبایی یا غیره به پزشک مراجعه کند، پزشک احتمالا با استفاده از یکی از روش های زیر اقدام به برداشتن منگوله های پوستی خواهد کرد:

کریوتراپی:

در این روش با استفاده از نیتروژن مایع منگوله پوستی را منجمد و از بین می برند.

جراحی:

پزشک با استفاده از چاقوی جراحی اقدام به بریدن و جدا کردن منگوله پوستی می کند.

الکتروسرجری:

در این روش با انرژی الکتریکی اقدام به سوزاندن منگوله پوستی می شود.

لیجیشن (Ligation):

در این روش جلوی خون رسانی به منگوله پوستی گرفته می شود.
این روش ها فقط توسط متخصص پوست انجام می شود.

نسخه اصلی مطلب رفع منگوله پوستی را در سایت دکتر پرستو خسروانی بخوانید.

---