همه چیز درباره جوش های زیر پوستی

دکتر علیرضا واعظ شوشتری [ متخصص پوست ، مو و زیبایی ]آدرس وب سایت : www.drvaez.ir
آدرس مطب : اصفهان ، خیابان توحید میانی ، قبل از چهارراه پلیس ، مقابل اداره ثبت ، ساختمان آریا ، طبقه اول تلفن مطب : 91620100 - 031

جوش زیر پوستی به جوشی می گویند که در عمق منافذ پوست ایجاد می شود و از فاصله دور مشخص نیست؛ اما فرد با لمس پوست آن را زیر پوست حس می کند. این مدل جوش زیر پوستی اغلب به دلیل وجود کیست یا غده ای ریز به وجود می آید. علت به وجود آمدن انواع جوش زیر پوستی ترکیب شدن سبوم (چربی) سطح پوست و آلودگی وارد شده به منافذ باز پوست است. حفره های کوچکی درون پوست وجود دارند که به آنها منافذ پوست می گویند. این منافذ به وسیله کانالی به نام فولیکول، به غده های سباسه متصل هستند. این غدد، نوعی چربی به نام «سبوم»، از طریق باز شدن یک فولیکول ترشح می کنند که باعث مرطوب شدن پوست می شود و در مراقبت از پوست هم مؤثر است. گاهی تجمع سلول های مرده باعث بسته شدن منافذ پوست می شوند و سبوم نمی تواند به سطح پوست برسد و در نتیجه به مرور در غده سباسه جمع شده و تبدیل به جوش می شود. در بعضی شرایط، ترکیب سلول های مرده و سبوم با باکتری هایی که «پروپیونی باکتریوم» نام دارند و به صورت طبیعی روی پوست رشد می کنند، باعث بسته شدن فولیکول می شود. زمانی که این اتفاق می افتد باکتری شروع به تولید آنزیم و مواد شیمیایی می کند و باعث جذب سلول های سفید خون به سمت خود می شود. در نهایت این اتفاق منجر به قرمزی پوست، تورم و درد که به صورت کلی به آن التهاب می گویند، می شود. افزایش جوش‌های زیرپوستی منجربه ایجاد جوش‌های سرسیاه و عمیق می‌شوند و بیماران برای درمان باید داروهای قوی‌تری را مصرف کنند، برخی از داروهای قوی می‌توانند عوارض پوستی و غیرپوستی دیگری برای بیماران ایجاد کنند. درمان جوش‌های زیرپوستی باتوجه‌به خفیف یا شدیدبودن نوع جوش می باشد.

علل جوش زیر پوستی

آکنه با ویژگی بسته شدن روزنه‌های پوست، به‌دلیل تولید بیش از حد چربی پوست یا سلول‌های پوستی، همراه با التهاب ناشی از باکتری، مشخص می‌شود. جوش‌های زیرپوستی، ملتهب‌ترین و بزرگ‌ترین نوع آکنه هستند. مهم‌ترین عامل ایجاد آکنه ، تغییرات هورمونی در سال‌های نوجوانی است. در زمان بلوغ، سطوح گردش هورمون آندرون به‌‌شدت افزایش می‌یابد که موجب افزایش تولید چربی پوست می‌شود و سلول‌های پوست نیز سریع‌تر رشد می‌کنند:

• تغییرات هورمونی مربوط به عادت ماهانه، بارداری، کنترل زاد‌ و ولد، استفاده از هورمون درمانی و استرس
• موادآرایشی، پاک کننده‌ها، لوسیون‌ها و لباس‌های چرب
• سطوح بالای رطوبت و تعریق
• عوامل ژنتیکی. برخی افراد به‌طور طبیعی مستعد هستند.
• برخی داروها و مواد شیمیایی، به‌عنوان مثال، کورتون‌ها، لیتیوم، فنیتوئین و ایزونیازید که ممکن است بروز ضایعاتی شبیه آکنه را موجب شده یا شدت ببخشد.
• شکلات، آجیل یا غذاهای چرب
• اکثر انتخاب‌های رژیم غذایی
• شوینده‌های صورت نامناسب یا غیربهداشتی

علائم جوش زیر پوستی

جوش زیرپوستی معمولاً نسبت به جوش‌های معمولی اندازه‌ی بزرگ‌تری داشته و در عمق پوست قرار دارد. جوش زیرپوستی به‌صورت یک برآمدگی در سطح پوست دیده می‌شود. جوش‌های زیرپوستی چرکی هستند و ممکن است به‌صورت یک برآمدگی بزرگ سفیدرنگ دیده شوند. در اطراف جوش چرکی معمولاً پوست قرمز است و نسبت به لمس حساس و دردناک است. جوش زیرپوستی شاید بیشتر در صورت دیده شود؛ اما در قسمت سینه، گردن، پشت و بازوها نیز شایع است. جوش زیرپوستی حتی ممکن است روی شانه‌ها و پشت گوش‌ها ایجاد شود.

انواع جوش زیر پوستی

• جوش‌های سرسیاه
• جوش‌های سرسفید
• پاپول ها (جوش‌های نوک‌تیز)
• پاسچول ها (جوش‌های چرکی)
• ندول ها (جوش‌های متورم و بزرگ)
• کیست‌ها

روشهای درمان جوش زیر پوستی

درمان‌های پزشکی جوش‌های زیرپوستی، ابتدا با تشخیص اولیه نوع جوش شروع می‌شود. پزشک پس از تشخیص نوع جوش، راهکار درمانی متناسب با آن را ارائه می‌دهد. استفاده از روش‌های درمانی که باید با تجویز پزشک انجام شوند، به‌صورت خوددرمانی کاری کاملاً اشتباه است و می‌تواند تعداد و التهاب جوش‌ها را افزایش دهد.

مصرف آنتی‌بیوتیک خوراکی

عموماً آکنه‌های شدیدتر اغلب با آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی درمان می‌شوند. اگر جوش‌های زیرپوستی زیادی دارید که ممکن است دچار عفونت شده‌ باشند، پزشکتان آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی را به‌جای آنتی‌بیوتیک‌های موضعی یا علاوه‌بر آن توصیه می‌کند.

تزریق کورتیزون

جوش‌های زیرپوستی بسیار دردناک، بزرگ یا متورم ممکن است با تزریق کورتیزون درمان شوند. پزشک شما یک محلول کورتیزون رقیق شده را مستقیماً به هر جوش زیرپوست تزریق می‌کند.

استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های موضعی

این نوع از آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند به خلاص‌شدن از شر هر گونه باکتری که در ایجاد جوش زیرپوستی نقش دارند کمک کند و التهاب را کاهش دهد. اگر به‌طور مداوم دچار این نوع از جوش‌ها می‌شوید، بهتر است به‌عنوان یک اقدام پیشگیرانه از چنین محصولاتی در اطراف ناحیه آسیب‌دیده استفاده کنید. رایج‌ترین آنتی‌بیوتیک‌های موضعی برای آکنه، شامل کلیندامایسین و اریترومایسین است.

درمان فتودینامیک (PDT)

این یک درمان نسبتاً جدید برای جوش‌های زیرپوستی و آکنه است و در آن از یک کرم فتوسنتز کننده و قرارگیری منظم در معرض نور LED قرمز یا آبی، استفاده می‌شود. این درمان، مستلزم چند ملاقات با پزشک متخصص در یک دوره چندماهه است. این درمان به کاهش تولید چربی، جمع شدن غدد چربی و کشتن باکتری‌ها کمک می‌کند. همه این سه مورد، در ایجاد جوش‌های زیرپوستی و آکنه و جوش صورت ، دخالت دارند.

لیزر تراپی

لیزرها روش‌های درمانی هستند که با هدف پیشگیری از آکنه‌های خفیف تا متوسط، به‌کار گرفته می‌شوند، اگرچه دیده شده که درمان خوبی برای آکنه شدید (جوش زیرپوستی) نیز هستند. لیزرتراپی معمولاً بهتر عمل می‌کند و عوارض جانبی کمتری بر روی پوست‌های روشن‌تر دارد و با نور متمرکزی که در پوست نفوذ می‌کند، کار می‌کند. لیزرها اصولاً در نواحی ترکیبات حاصل از باکتری‌ها با عنوان پورفیرین‌ها، عمل می‌کنند. وقتی نور لیزر، پورفیرین‌ها را برمی‌انگیزد، این کار دیواره باکتریایی را از بین برده و به‌گونه‌ای اثربخش، باکتری‌ها را می‌کشد. درمان با لیزر می‌تواند سطوح چربی پوست را نیز کاهش دهد. سطوح پایین‌تر چربی پوست با احتمال وقوع و شدت کمتر آکنه مرتبط است. درنهایت، لیزرها ممکن است دارای خواص ضدالتهابی باشند. از آنجا که آکنه، اصولاً یک بیماری التهابی است، کاهش التهاب می‌تواند آکنه را نیز کاهش دهد.

لایه بردارهای شیمیایی

لایه بردارهای شیمیایی حرفه‌ای مانند اسید گلیکول یک یا اسید سالیسیلیک برای از بین بردن سلول‌های مرده پوست، منافذ، جوش‌های سر سفید و سر سیاه و تحریک برای رشد پوستی جدید به کار می‌روند. لایه بردارهای شیمیایی همچنین در کاهش ظاهر زخم‌های آکنه بسیار مؤثر هستند. لایه بردارهای شیمیایی دارای سه نوع درجه بندی هستند: لایه بردارهای سطحی، متوسط و عمقی. لایه برداری‌های لایه‌های زنده (لایه‌های متوسط و عمیق) با استفاده از محصولاتی مانند اسید تری کلرواستیک (TCA) و فنل باید توسط یک پزشک انجام شود.

میکرودرم ابریژن

میکرودرم ابریژن روش لایه برداری مکانیکی لایه سطحی پوست است. این نوع درمان شامل یک دستگاه دستی است که کریستال‌ها را روی پوست می‌کشد. کریستال‌ها به آرامی سطح پوست را سایش یا صیقل می‌دهند. یک لوله‌ی خلاء کریستال‌ها و سلول‌های پوست را پاکسازی می‌کند. میکرودرم ابریژن موجب لایه برداری و باز کردن منافذ پوست می‌شود. نتایج سریعاً قابل مشاهده هستند و پوستی روشن‌تر و صورتی رنگ به وجود می‌آید.

میکرونیدلینگ

برای اینکه بدانیم میکرونیدلینگ چیست و چه تاثیری بر درمان جای جوش دارد، باید بگوییم این روش با ایجاد سوراخ‌های ریز روی پوست، فرآیند ترمیم طبیعی پوست را تحریک می‌کند. در نتیجه، تولید کلاژن و الاستین افزایش یافته و به مرور زمان جای جوش‌ها، لکه‌ها و ناهمواری‌های پوست کاهش می‌یابد.

لیزر

درمان های لیزری با از بین بردن سطحی ترین لایه پوست و به سطح رساندن سلول های جوان تر زیرین، جوش ها و جای زخم ناشی از جوش ها را از بین می برند. این درمان، سطح پوست را بدون استفاده از مواد شیمیایی یا اسکراب تجدید کرده و ظاهر جای زخم ها را کاهش می دهد. با این حال، درمان لیزری جوش ها برای هر نوع پوستی مخصوصاً انواع حساس مناسب نیست. تأثیرگذاری این درمان به نوع جوش بستگی دارد.

ایزوترتینوئین

ایزوترتینوئین دارویی امید بخش برای مبتلایانی است که روش های دیگر در درمان جوشهای کیستی آنان مؤثر نبوده است. ایزوترتینوئین یک داروی خوراکی قدرتمند است که از ویتامین A مشتق شده و با تغییر شکل غدد سباسه جریان تولید چربی در این غدد را متوقف می کند. این کاهش در تولید سیبوم می تواند به کاهش مقدار باکتری و در نهایت رفع عفونت منجر شود.

فوتودینامیک (PDT)

در طول این فرایند، یک پماد مخصوص (فوتوسنسیتایزر) به محل جوش اعمال شده و سپس یک نور کنترل شده به رنگ قرمز یا آبی بر روی محل تابانده می شود. این فرایند با هدف کوچک کردن غدد سباسه، کاهش مقدار چربی و از بین بردن باکتری ها در منافذ پوست و همچنین کاهش مؤثر اندازه جوش های کیستی انجام می شود.

جلوگیری از ایجاد جوش زیر پوستی

برای کاهش احتمال جوش زدن، فرد می تواند راهکارهای زیر را در نظر بگیرد:

1. صورت را فقط دو بار در روز یا هنگام تعریق بشویید: پوستی که مستعد ایجاد جوش های زیر پوستی باشد، در صورت تمیز شدن و شستشوی مرتب، ممکن است تحریک شود.
2. از مالش پوست صورت خودداری کنید: پوست مستعد جوش ممکن است دائماً احساس چربی یا کثیفی داشته باشد؛ اما نباید آن را دائماً اسکراب کرد. اسکراب و مالش می تواند باعث تحریک بیشتر پوست و بدتر شدن آکنه شود.
3. از محصولات مراقبت از پوستی که باعث ایجاد آکنه نمی شوند استفاده کنید: به دنبال محصولاتی بگردید که دارای برچسب های غیر کمدوژنیک، غیر آکنه زا یا فاقد روغن باشند.
4. روبالشتی و سایر مواردی که صورت را لمس می کنند به طور مرتب بشویید: سلول های مرده و باکتری ها می توانند روی پارچه ها جمع شوند و منجر به بسته شدن منافذ پوست بشوند.
5. به یک پزشک مراجعه کنید: اگر بروز جوش های زیر پوستی به طور منظم ادامه پیدا کنند یا شدید شوند، پزشک می تواند به درمان و کنترل آنها کمک کند.