پوکی استخوان با کاهش تراکم و استحکام استخوان ها، خطر شکستگی را افزایش می دهد و نیاز به تشخیص و پیگیری تخصصی دارد. اما آیا پوکی استخوان قابل درمان است و چه روش هایی می توانند به تقویت استخوان ها و جلوگیری از پیشرفت بیماری کمک کنند؟ انتخاب روش مناسب درمان پوکی استخوان به شدت بیماری، تراکم استخوان و شرایط جسمی فرد بستگی دارد. با دریافت مشاوره تخصصی و بررسی وضعیت استخوان ها، می توان مسیر درمانی مناسب را برای حفظ سلامت استخوان و کاهش خطر شکستگی انتخاب کرد.

علت پوکی استخوان چیست؟

پوکی استخوان زمانی ایجاد می شود که سرعت از بین رفتن بافت استخوانی از سرعت ساخت استخوان جدید بیشتر شود. در نتیجه، تراکم و استحکام استخوان به تدریج کاهش پیدا می کند و استخوان در برابر شکستگی آسیب پذیرتر می شود.

مهم ترین عواملی که می توانند خطر پوکی استخوان را افزایش دهند عبارتند از:

• افزایش سن: با بالا رفتن سن، روند بازسازی استخوان تغییر می کند و سرعت از دست رفتن توده استخوانی افزایش می یابد. این مسئله به ویژه در سال های پس از یائسگی در زنان اهمیت بیشتری پیدا می کند.
• جنسیت و تغییرات هورمونی: زنان، به ویژه پس از یائسگی، به دلیل کاهش سطح استروژن بیشتر در معرض کاهش تراکم استخوان قرار دارند. در مردان نیز کاهش سطح تستوسترون یا برخی اختلالات هورمونی می تواند خطر پوکی استخوان را افزایش دهد.
• سابقه خانوادگی و عوامل ژنتیکی: داشتن سابقه پوکی استخوان یا شکستگی لگن در اعضای نزدیک خانواده می تواند احتمال ابتلا را افزایش دهد. میزان توده استخوانی که فرد در سال های جوانی به دست می آورد نیز تا حدی تحت تأثیر عوامل ژنتیکی قرار دارد.
• کمبود کلسیم و ویتامین D: دریافت ناکافی کلسیم و ویتامین D می تواند تأمین مواد مورد نیاز برای حفظ استخوان را مختل کند. رژیم های غذایی بسیار محدود، سوءتغذیه یا دریافت ناکافی پروتئین نیز ممکن است در کاهش توده استخوانی نقش داشته باشند.
• کم تحرکی: فعالیت بدنی و تمرین های تحمل کننده وزن و مقاومتی به حفظ استخوان و قدرت عضلات کمک می کنند. زندگی کم تحرک، به ویژه در کنار افزایش سن، می تواند با کاهش قدرت عضلانی و افزایش خطر زمین خوردن همراه شود.
• سیگار و مصرف زیاد الکل: مصرف دخانیات و الکل زیاد از عوامل قابل اصلاحی هستند که با افزایش خطر کاهش تراکم استخوان و شکستگی ارتباط دارند.
• برخی بیماری ها: بیماری های هورمونی و غدد درون ریز، برخی بیماری های گوارشی که جذب مواد مغذی را مختل می کنند، آرتریت روماتوئید، بعضی سرطان ها و برخی بیماری های مزمن می توانند باعث پوکی استخوان ثانویه شوند.
• مصرف طولانی مدت بعضی داروها: مصرف طولانی مدت کورتیکواستروئیدها از مهم ترین عوامل دارویی مرتبط با کاهش تراکم استخوان است. بسته به شرایط بیمار، بعضی داروهای هورمونی و داروهای مورد استفاده در درمان برخی بیماری ها نیز می توانند بر سلامت استخوان اثر بگذارند.
• وزن پایین و سوءتغذیه: افرادی که وزن بدن بسیار پایینی دارند یا برای مدت طولانی دریافت غذایی ناکافی دارند، ممکن است توده استخوانی کمتری داشته باشند و در معرض خطر بیشتری برای پوکی استخوان و شکستگی قرار بگیرند.

پوکی استخوان چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص پوکی استخوان تنها بر اساس علائم ظاهری انجام نمی شود؛ زیرا این بیماری در بسیاری از افراد تا زمان ایجاد شکستگی علامت مشخصی ندارد. پزشک ابتدا عوامل خطر، سابقه شکستگی، بیماری های زمینه ای، داروهای مصرفی، وضعیت هورمونی و سبک زندگی فرد را بررسی می کند و سپس بر اساس شرایط بیمار آزمایش ها و بررسی های لازم را درخواست می کند.

مهم ترین روش های تشخیص پوکی استخوان عبارتند از:

• سنجش تراکم استخوان: این آزمایش رایج ترین روش اندازه گیری تراکم مواد معدنی استخوان است و معمولاً تراکم استخوان در ناحیه لگن و ستون فقرات بررسی می شود. نتیجه این آزمایش به پزشک کمک می کند میزان کاهش تراکم استخوان و نیاز احتمالی به درمان را ارزیابی کند.
• ارزیابی خطر شکستگی: تراکم استخوان به تنهایی نمی تواند احتمال شکستگی را به طور کامل مشخص کند. پزشک با بررسی عواملی مانند سن، جنسیت، سابقه شکستگی، وضعیت استخوان ها و سایر عوامل خطر می تواند احتمال شکستگی استخوان در سال های آینده را ارزیابی کند.
• آزمایش خون: آزمایش خون مستقیماً پوکی استخوان را تشخیص نمی دهد، اما برای بررسی علل ثانویه کاهش تراکم استخوان و ارزیابی موادی مانند ویتامین D، کلسیم و عملکرد تیروئید یا کلیه می تواند مورد استفاده قرار گیرد.
• بررسی شکستگی های مهره ای: در افرادی که کاهش قد، درد کمر، سابقه شکستگی یا عوامل خطر قابل توجه دارند، پزشک ممکن است برای بررسی شکستگی های مهره ای تصویربرداری بیشتری درخواست کند.

آیا پوکی استخوان درمان دارد؟

بله. پوکی استخوان قابل درمان و کنترل است و هدف از درمان فقط بالا بردن عدد تراکم استخوان نیست؛ مهم ترین هدف، کاهش خطر شکستگی و جلوگیری از پیشرفت ضعف استخوان هاست. بسته به شدت بیماری و احتمال شکستگی، پزشک ممکن است ترکیبی از دارو، تغذیه مناسب، فعالیت بدنی و اصلاح عوامل خطر را استفاده کند. برخی داروها سرعت تجزیه استخوان را کاهش می دهند و برخی دیگر مستقیماً تشکیل استخوان جدید را تحریک می کنند. بنابراین حتی اگر تراکم استخوان به طور کامل به وضعیت سال های جوانی برنگردد، درمان مناسب می تواند وضعیت استخوان را پایدارتر کند و خطر شکستگی های آینده را کاهش دهد.

راه های درمان پوکی استخوان

درمان پوکی استخوان برای همه بیماران یکسان نیست. پزشک بر اساس تراکم استخوان، سابقه شکستگی، سن، بیماری های زمینه ای، داروهای مصرفی و میزان خطر شکستگی، مناسب ترین روش یا ترکیب درمانی را انتخاب می کند.

روش درمان	هدف اصلی
دارو	کاهش تحلیل استخوان یا تحریک ساخت استخوان
ورزش	تقویت استخوان، عضله و تعادل
تغذیه و سبک زندگی	حمایت از سلامت استخوان و کاهش عوامل خطر
طب فیزیکی	بهبود عملکرد، قدرت، تعادل و کاهش برخی مشکلات حرکتی

ورزش برای کنترل پوکی استخوان

ورزش منظم یکی از اجزای مهم کنترل پوکی استخوان است، اما نوع و شدت تمرین باید با وضعیت استخوان ها هماهنگ باشد. تمرین های تحمل کننده وزن مانند پیاده روی و تمرین های مقاومتی می توانند به حفظ قدرت عضلات و استخوان کمک کنند و تمرین های تعادلی نیز برای کاهش خطر زمین خوردن اهمیت دارند. در افرادی که پوکی استخوان شدید، شکستگی مهره، درد قابل توجه یا محدودیت حرکتی دارند، برنامه ورزشی باید پس از ارزیابی پزشک یا متخصص طب فیزیکی تنظیم شود؛ زیرا بعضی حرکات پر فشار یا حرکات همراه با خم شدن و چرخش شدید ستون فقرات ممکن است مناسب نباشند.

درمان پوکی استخوان با دارو

دارو زمانی اهمیت بیشتری پیدا می کند که خطر شکستگی بالا باشد یا فرد معیارهای لازم برای درمان دارویی را داشته باشد. انتخاب دارو به شرایط فرد بستگی دارد و نباید داروی پوکی استخوان بدون ارزیابی پزشک شروع یا قطع شود.

• بیس فسفونات ها: داروهایی مانند آلندرونات، ریزدرونات و زولدرونیک اسید با کاهش فعالیت سلول های مسئول تجزیه استخوان، روند از دست رفتن توده استخوانی را کاهش می دهند. در بسیاری از بیماران، این گروه از داروها یکی از گزینه های اولیه درمان محسوب می شوند.
• دنوزوماب: دنوزوماب یک داروی ضد تحلیل استخوان است که به صورت تزریق زیرجلدی تجویز می شود. این دارو می تواند خطر شکستگی را کاهش دهد، اما قطع یا تأخیر در تزریق آن بدون برنامه درمانی جایگزین توصیه نمی شود؛ زیرا پس از قطع آن ممکن است سرعت بازسازی استخوان به طور قابل توجهی افزایش یابد و خطر شکستگی بالا برود.
• تری پاراتاید و آبالوپاراتاید: این داروها از گروه درمان های استخوان ساز هستند و در افرادی که خطر شکستگی بسیار بالایی دارند، به ویژه در برخی بیماران دارای شکستگی های مهره ای، مورد استفاده قرار می گیرند. پس از پایان دوره این داروها معمولاً درمان ضد تحلیل استخوان برای حفظ دستاورد ایجاد شده در نظر گرفته می شود.
• روموسوزوماب: این دارو با مهار اسکلروستین، تشکیل استخوان را افزایش و همزمان تحلیل استخوان را کاهش می دهد و برای برخی زنان یائسه با خطر بسیار بالای شکستگی کاربرد دارد. دوره مصرف آن محدود است و پس از آن معمولاً درمان ضد تحلیل استخوان ادامه پیدا می کند. در افرادی که سابقه سکته قلبی یا مغزی دارند یا از نظر قلبی عروقی در معرض خطر بالایی هستند، انتخاب این دارو نیازمند ارزیابی دقیق پزشک است.
• رالوکسیفن و درمان هورمونی: در شرایط خاص، داروهای تعدیل کننده گیرنده استروژن یا درمان هورمونی یائسگی می توانند برای برخی زنان گزینه درمانی باشند. انتخاب این روش ها به سن، علائم یائسگی، خطر بیماری های قلبی عروقی، لخته خون و سایر عوامل فردی بستگی دارد و برای همه بیماران مناسب نیست.
• کلسیم و ویتامین D: این دو ماده در صورت دریافت ناکافی یا وجود کمبود، بخش مهمی از برنامه درمانی هستند؛ اما در فردی که نیاز به داروی اختصاصی پوکی استخوان دارد، معمولاً به تنهایی جایگزین درمان دارویی نمی شوند.

به نقل از وبسایت: https://www.mayoclinic.org
متن انگلیسی
Romosozumab (Evenity). It is the newest bone-building medicine to treat osteoporosis
ترجمه فارسی
«روموسوزوماب (Evenity) جدیدترین داروی استخوان ساز مورد استفاده برای درمان پوکی استخوان است.»

درمان پوکی استخوان با تغییر سبک زندگی

تغییر سبک زندگی در کنار درمان پزشکی به حفظ سلامت استخوان کمک می کند. داشتن رژیم غذایی متعادل و دریافت کافی کلسیم، ویتامین D و پروتئین، انجام منظم تمرین های مناسب، ترک سیگار، محدود کردن مصرف الکل و جلوگیری از بی تحرکی از مهم ترین اقدامات هستند. همچنین باید احتمال زمین خوردن در خانه و محیط کار کاهش پیدا کند؛ زیرا در فرد مبتلا به پوکی استخوان حتی یک سقوط ساده می تواند به شکستگی منجر شود. این اقدامات مکمل درمان هستند و در مواردی که خطر شکستگی بالا است، نباید جایگزین داروهای تجویز شده شوند.

کنترل پوکی استخوان با روش های طب فیزیکی

طب فیزیکی بیشتر با هدف حفظ عملکرد، تقویت عضلات، بهبود تعادل، کاهش دردهای اسکلتی عضلانی و کاهش خطر زمین خوردن در برنامه درمانی بیمار قرار می گیرد. این روش ها در فرد مبتلا به پوکی استخوان می توانند نقش کمکی داشته باشند، اما نباید به عنوان جایگزین داروهای اختصاصی پوکی استخوان معرفی شوند.

• فیزیوتراپی و تمرین درمانی: متخصص طب فیزیکی می تواند با توجه به میزان کاهش تراکم استخوان، وضعیت ستون فقرات و قدرت عضلات، برنامه ای شامل تمرین های مقاومتی، تقویت عضلات پشت، تمرین تعادل و اصلاح الگوی حرکتی تنظیم کند. این اقدامات به کاهش خطر سقوط و حفظ استقلال حرکتی کمک می کنند.
• مگنت تراپی: مگنت تراپی یا میدان های الکترومغناطیسی در برخی شرایط اسکلتی عضلانی و برای اهداف توانبخشی مورد استفاده قرار می گیرند. با این حال، شواهد و جایگاه این روش با درمان های استاندارد دارویی پوکی استخوان قابل مقایسه نیست؛ بنابراین اگر پزشک آن را توصیه کند، باید به عنوان یک روش کمکی در کنار برنامه اصلی درمان در نظر گرفته شود. برای آشنایی بیشتر با این روش می توانید مطلب مگنت تراپی برای پوکی استخوان را مطالعه کنید.
• شاک ویو تراپی: شاک ویو در برخی مشکلات اسکلتی عضلانی و دردهای مزمن کاربرد دارد و ممکن است بر اساس علت درد بیمار در برنامه توانبخشی قرار گیرد؛ اما نباید آن را درمان مستقیم پوکی استخوان یا جایگزین داروهای افزایش دهنده استحکام استخوان دانست. برای آشنایی با این روش می توانید مطلب شاک ویو تراپی در اصفهان را مطالعه کنید.
• اوزون تراپی: اوزون تراپی در برخی برنامه های طب فیزیکی برای مشکلات اسکلتی عضلانی مطرح می شود، اما کاربرد آن باید بر اساس مشکل مشخص بیمار و نظر پزشک تعیین شود و نباید به عنوان درمان اصلی کاهش تراکم استخوان معرفی شود. اطلاعات بیشتر درباره این روش در مطلب اوزون تراپی در اصفهان ارائه شده است.

چگونه می توان از پوکی استخوان پیشگیری کرد؟

پیشگیری از پوکی استخوان فقط به مصرف کلسیم محدود نمی شود. هدف اصلی، ساخت و حفظ توده استخوانی مناسب، تأمین مواد مغذی مورد نیاز استخوان، حفظ قدرت عضلات و کاهش احتمال زمین خوردن است. اقدامات پیشگیرانه باید متناسب با سن، وضعیت هورمونی، بیماری های زمینه ای و عوامل خطر هر فرد انتخاب شوند.

• تأمین کلسیم و ویتامین D کافی: بهتر است نیاز بدن به کلسیم و ویتامین D ابتدا از طریق رژیم غذایی مناسب تأمین شود و در صورت وجود کمبود یا نیاز پزشکی، مکمل با نظر پزشک مصرف شود. میزان مورد نیاز برای همه افراد یکسان نیست.
• انجام منظم فعالیت بدنی: تمرین های تحمل کننده وزن، تمرین های مقاومتی و تمرین های تعادلی می توانند به حفظ قدرت استخوان و عضله کمک کنند و خطر زمین خوردن را کاهش دهند.
• ترک سیگار و محدود کردن الکل: حذف سیگار و پرهیز از مصرف زیاد الکل از اقدامات مهم قابل اصلاح برای حفظ سلامت استخوان هستند.
• حفظ وزن و تغذیه مناسب: کاهش وزن شدید و رژیم های بسیار محدود می توانند دریافت مواد مغذی و توده عضلانی را کاهش دهند. دریافت کافی پروتئین و یک رژیم غذایی متعادل برای سلامت استخوان اهمیت دارد.
• پیشگیری از زمین خوردن: مرتب کردن محیط خانه، حذف فرش های لغزنده و موانع مسیر، استفاده از کفش مناسب و بهبود تعادل و قدرت عضلات می تواند احتمال سقوط و در نتیجه شکستگی را کاهش دهد.
• بررسی تراکم استخوان در افراد پرخطر: غربالگری پوکی استخوان برای همه افراد در سن و شرایط یکسان انجام نمی شود. بر اساس توصیه کارگروه خدمات پیشگیرانه ایالات متحده آمریکا (USPSTF) در سال ۲۰۲۵، زنان ۶۵ ساله و بالاتر باید از نظر پوکی استخوان غربالگری شوند. در زنان یائسه زیر ۶۵ سال نیز ابتدا عوامل خطر بررسی می شود و اگر احتمال پوکی استخوان بالا باشد، پزشک ممکن است سنجش تراکم استخوان با روش جذب سنجی با اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DXA) را درخواست کند. این آزمایش با اندازه گیری تراکم مواد معدنی استخوان، به ارزیابی وضعیت استخوان و احتمال شکستگی کمک می کند.

جدیدترین درمان پوکی استخوان چیست؟

در سال های اخیر تمرکز درمان پوکی استخوان بیشتر از صرفاً «افزایش تراکم استخوان» به سمت کاهش هدفمند خطر شکستگی و انتخاب توالی مناسب درمان ها بر اساس میزان خطر بیمار رفته است. در افراد با خطر بسیار بالای شکستگی، داروهای استخوان ساز مانند تری پاراتاید، آبالوپاراتاید و روموسوزوماب می توانند در شرایط مشخص مورد استفاده قرار گیرند و پس از پایان دوره آنها معمولاً درمان ضد تحلیل استخوان برای حفظ اثر درمان در نظر گرفته می شود. در مقابل، برای بسیاری از بیماران با خطر بالا، بیس فسفونات ها همچنان از درمان های اصلی هستند و دنوزوماب نیز در شرایط مناسب گزینه دیگری محسوب می شود. بنابراین «جدیدترین درمان» لزوماً به معنی بهترین گزینه برای همه بیماران نیست و انتخاب درمان باید بر اساس خطر شکستگی و شرایط فرد انجام شود.

عوارض پوکی استخوان

پوکی استخوان در مراحل اولیه معمولاً علامت مشخصی ایجاد نمی کند و بسیاری از افراد زمانی متوجه بیماری می شوند که شکستگی رخ داده است. عوارض اصلی بیماری بیشتر به کاهش استحکام استخوان و پیامدهای شکستگی مربوط می شوند.

• شکستگی لگن: یکی از جدی ترین پیامدهای پوکی استخوان است و معمولاً پس از زمین خوردن رخ می دهد. شکستگی لگن می تواند باعث بستری شدن، کاهش توانایی راه رفتن و از دست رفتن استقلال فرد شود و در افراد مسن با عوارض جدی همراه است.
• شکستگی مهره های ستون فقرات: مهره های ضعیف ممکن است حتی در اثر فشارهای معمول دچار شکستگی شوند. شکستگی های متعدد مهره ای می توانند باعث کمردرد، کاهش قد و تغییر شکل ستون فقرات شوند.
• شکستگی مچ دست و سایر استخوان ها: زمین خوردن یا ضربه های نسبتاً خفیف می تواند در فرد مبتلا به پوکی استخوان باعث شکستگی شود؛ مچ دست، لگن و ستون فقرات از محل های مهم شکستگی های ناشی از ضعف استخوان هستند.
• کاهش قد و تغییر فرم بدن: شکستگی های ناشی از ضعیف شدن مهره های ستون فقرات ممکن است به مرور باعث کوتاه شدن قد و افزایش خمیدگی قسمت فوقانی ستون فقرات شوند.
• کاهش تحرک و استقلال: درد، شکستگی و ترس از زمین خوردن می توانند فعالیت روزمره فرد را محدود کنند و در موارد شدید باعث کاهش استقلال در انجام فعالیت های معمول زندگی شوند.
• افزایش خطر شکستگی های بعدی: پس از ایجاد یک شکستگی ناشی از پوکی استخوان، خطر شکستگی های بعدی افزایش پیدا می کند؛ به همین دلیل شناسایی علت شکستگی و شروع درمان مناسب اهمیت دارد.

چه زمانی برای درمان پوکی استخوان به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر دچار شکستگی ناشی از یک ضربه خفیف یا زمین خوردن ساده شده اید، به ویژه اگر شکستگی در سنین بالاتر رخ داده باشد، بهتر است برای بررسی احتمال پوکی استخوان به پزشک مراجعه کنید. همچنین افرادی که در معرض عوامل خطر مانند یائسگی، سابقه خانوادگی شکستگی لگن، وزن پایین، مصرف طولانی مدت کورتیکواستروئیدها، سیگار، مصرف زیاد الکل یا بیماری های مؤثر بر متابولیسم استخوان هستند، ممکن است به ارزیابی زودتر نیاز داشته باشند. کاهش قابل توجه قد، خمیده شدن تدریجی پشت یا درد ناگهانی و مداوم کمر نیز می تواند نیاز به بررسی شکستگی مهره ای داشته باشد. اگر قبلاً پوکی استخوان برای شما تشخیص داده شده است، پیگیری منظم نیز اهمیت دارد تا پزشک بر اساس تراکم استخوان، پاسخ به درمان و تغییر خطر شکستگی درباره ادامه یا تغییر برنامه درمانی تصمیم بگیرد.

آیا پوکی استخوان کاملاً خوب می شود؟

پوکی استخوان بیماری قابل کنترل و درمان است، اما هدف درمان معمولاً بازگرداندن استخوان به وضعیت دوران جوانی نیست. درمان می تواند سرعت کاهش تراکم استخوان را کم کند، در برخی بیماران باعث افزایش تراکم استخوان شود و مهم تر از همه خطر شکستگی را کاهش دهد.

آیا پوکی استخوان بدون دارو درمان می شود؟

در موارد خفیف یا زمانی که فرد هنوز به معیارهای درمان دارویی نرسیده است، اصلاح تغذیه، ورزش و تغییر سبک زندگی ممکن است بخش اصلی برنامه مراقبتی باشد. اما در فردی که پوکی استخوان یا خطر بالای شکستگی دارد، این اقدامات معمولاً جایگزین داروی اختصاصی نمی شوند و پزشک بر اساس شرایط بیمار درباره شروع درمان دارویی تصمیم می گیرد.

آیا ورزش می تواند پوکی استخوان را درمان کند؟

ورزش به تنهایی جایگزین درمان دارویی در افراد مبتلا به پوکی استخوان شدید نیست، اما بخش مهمی از برنامه کنترل بیماری محسوب می شود. تمرین های مقاومتی، تحمل کننده وزن و تعادلی می توانند به حفظ قدرت عضلات و استخوان و کاهش خطر زمین خوردن کمک کنند. نوع ورزش باید با شدت پوکی استخوان و سابقه شکستگی فرد هماهنگ باشد.

آیا مصرف کلسیم پوکی استخوان را درمان می کند؟

کلسیم برای سلامت استخوان ضروری است، اما مصرف کلسیم به تنهایی درمان کامل پوکی استخوان محسوب نمی شود. اگر دریافت کلسیم از رژیم غذایی کافی نباشد، پزشک ممکن است مکمل تجویز کند و در افراد مبتلا به پوکی استخوان معمولاً وضعیت ویتامین D نیز بررسی می شود. در صورت نیاز به درمان دارویی، کلسیم و ویتامین D در کنار درمان اصلی استفاده می شوند.

بهترین دارو برای پوکی استخوان چیست؟

یک داروی واحد که برای همه بیماران بهترین باشد وجود ندارد. بیس فسفونات ها در بسیاری از افراد پرخطر از گزینه های اولیه درمان هستند، اما در افراد با خطر بسیار بالای شکستگی ممکن است داروهای استخوان ساز یا روموسوزوماب مطرح شوند. انتخاب دارو به تراکم استخوان، سابقه شکستگی، سن، بیماری های زمینه ای و سایر عوامل خطر بستگی دارد.

آیا پوکی استخوان باعث کمردرد می شود؟

خود کاهش تراکم استخوان معمولاً درد ایجاد نمی کند، اما اگر استخوان های ستون فقرات ضعیف شده و دچار شکستگی شوند، ممکن است کمردرد ایجاد شود. کاهش قد یا ایجاد خمیدگی جدید در ستون فقرات نیز می تواند نشانه ای باشد که نیاز به بررسی پزشکی دارد.

آیا پوکی استخوان فقط در زنان ایجاد می شود؟

خیر. زنان به ویژه پس از یائسگی بیشتر در معرض پوکی استخوان قرار دارند، اما مردان نیز می توانند به این بیماری مبتلا شوند. افزایش سن، وزن پایین، مصرف طولانی مدت کورتیکواستروئیدها، کاهش هورمون های جنسی و برخی بیماری های زمینه ای می توانند خطر پوکی استخوان را در مردان نیز افزایش دهند.

آیا بعد از تشخیص پوکی استخوان باید همیشه دارو مصرف کرد؟

مدت درمان برای همه بیماران یکسان نیست. نوع دارو، مدت مصرف و زمان ارزیابی مجدد بر اساس خطر شکستگی و پاسخ بیمار تعیین می شود. برای مثال، در بعضی بیماران مصرف بیس فسفونات ها پس از چند سال مجدداً ارزیابی می شود، در حالی که قطع برخی داروها مانند دنوزوماب بدون برنامه درمانی جایگزین می تواند خطرناک باشد. بنابراین تغییر یا قطع دارو باید با نظر پزشک انجام شود.

بعد از شکستگی، آیا بررسی پوکی استخوان لازم است؟

در بسیاری از افراد، شکستگی ناشی از ضربه خفیف یا زمین خوردن ساده می تواند نشانه ای از ضعف استخوان باشد و نیاز به ارزیابی پوکی استخوان و خطر شکستگی های بعدی را مطرح کند. پزشک با توجه به سن، محل شکستگی، مکانیسم آسیب و سایر عوامل خطر درباره انجام DXA و بررسی های تکمیلی تصمیم می گیرد.

نسخه اصلی مطلب جدیدترین راه های درمان پوکی استخوان چیست؟ را در سایت دکتر سلمان فلاح بخوانید.

---