ترمیم زانو با جراحی

شبکه اطلاع رسانی پزشک آن لاین [ پرتال اطلاع رساني ]آدرس وب سایت : www.pezeshkonline.ir

اعمال جراحی های ترمیمی زانو با هدف جلوگیری از آسیب بیشتر به مفصل زانو و یا جلوگیری از عوارض جدی آن انجام می شوند. جراحی های ترمیمی معمولا طی جراحی آتروسکوپی زانو صورت می پذیرند.

جراحی آتروسکوپی زانو:

جراحی آرتروسکوپی زانو ممکن است یک گزینه درمانی برای انواع خاصی از درد زانو باشد. جراحی آرتروسکوپی روشی است که شامل قرار دادن یک دوربین کوچک در داخل مفصل است. از طریق برش های کوچک دیگر، ابزارهایی را می توان برای ترمیم یا حذف ساختارهای آسیب دیده وارد کرد.
بسیاری از روش های جراحی مختلف که معمولاً به روش آرتروسکوپی انجام می شوند، زمانی از طریق برش های بزرگ تر انجام می شدند. مزیت آرتروسکوپی این است که می تواند آن روش های جراحی را بدون آسیب رساندن به ساختارهای طبیعی اطراف مفصل انجام دهد. با کمتر تهاجمی بودن، این امید وجود دارد که درد کمتر و بهبودی سریع تر اتفاق افتد.

با این حال جراحی آرتروسکوپی هنوز یک روش جراحی است که خطراتی را به همراه دارد و نیاز به توانبخشی مناسب پس از عمل دارد. مهم است که ماهیت هر عمل جراحی در نظر گرفته شده، خطرات مربوط به آن و بهبودی پس از عمل را که برای دستیابی به یک نتیجه موفقیت آمیز ضروری است، درک کنید.

موارد ترمیم زانو:

ترمیم زانو ممکن است شامل یکی از موارد زیر باشد:

1. برداشتن یا ترمیم پارگی منیسک
2. بازسازی یا ترمیم پارگی رباط صلیبی
3. برداشتن قطعات کوچک پاره شده غضروف مفصلی
4. برداشتن قطعات سست استخوان
5. برداشتن بافت سینوویال ملتهب
6. برداشتن کیست بیکر
7. تنظیم مجدد کشکک
8. ایجاد سوراخ های کوچک یا ریزشکستگی در نزدیکی غضروف آسیب دیده برای تحریک رشد غضروف

انواع جراحی ترمیمی زانو:

برخی از انواع جراحی ترمیمی زانو که به روش آرتروسکوپی انجام می شوند، عبارتند از:

• جراحی پارگی منیسک یا غضروف: منیسککتومی نام رسمی جراحی است که شامل برداشتن بخشی از غضروف منیسک از مفصل زانو است. منیسک یک غضروف ضربه گیر است که بین انتهای استخوان قرار می گیرد تا مانند بالشتک عمل کرده و از زانو حمایت کند. پارگی های کوچک تر منیسک را معمولاً می توان برای تسکین علائم پارگی مینیسک کوتاه کرد.
• ترمیم منیسک: ترمیم مینیسک یک روش جراحی است که برای ترمیم منیسک آسیب دیده انجام می شود. ترمیم منیسک می تواند آناتومی طبیعی زانو را بازیابی کرده و در صورت موفقیت آمیز بودن، پیش بینی طولانی مدت بهتری ارائه دهد. با این حال، ترمیم مینیسک جراحی مهم تری است که بهبودی طولانی تری دارد. همچنین به دلیل خون رسانی محدود به منیسک، ترمیم منیسک همیشه امکان پذیر نیست.
• بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACL): رباط صلیبی قدامی یا ACL یکی از چهار رباط اصلی زانو است. ACL برای ثبات زانو بسیار مهم است و افرادی که به ACL خود آسیب می رسانند، اغلب از خارج شدن زانوی خود از مفصل رنج می برند. بنابراین بسیاری از بیمارانی که دچار پارگی ACL هستند، درمان جراحی این آسیب را انتخاب می کنند. اکثر جراحی های ACL به روش آرتروسکوپی انجام می شود.
• برداشتن پلیکا: پلیکا بقایای بافتی است که از رشد جنین باقی مانده است. در مراحل اولیه رشد، زانوی شما به بخش های جداگانه تقسیم می شود. تقسیم کننده های محفظه ها به مرور زمان از بین می روند اما مقداری باف اضافی باقی می ماند. زمانی که این بافت باقیمانده برجسته تر باشد، به آن پلیکا می گویند. پلیکای تحریک شده را « سندرم پلیکا » می گویند. برداشتن پلیکا برای حذف این بافت تحریک شده انجام می شود.
• رهاسازی جانبی: کاسه زانو در انتهای استخوان ران در شیاری از غضروف بالا و پایین می رود. ممکن است کاسه زانو به سمت بیرون این شیار کشیده شده یا حتی ممکن است از شیار خارج شود و با خم شدن مفصل زانو باعث ایجاد درد شود. رهاسازی جانبی برای شل کردن رباط هایی که کاسه زانو را به سمت خارج شیار می کشند، انجام می شود.
• میکروشکستگی: میکروشکستگی درمانی است که برای تحریک بدن به رشد غضروف جدید در ناحیه غضروف آسیب دیده استفاده می شود. در روش میکروشکستگی، از لایه بیرونی سفت استخوان نفوذ کرده تا به لایه های داخلی استخوان، جایی که سلول های مغز استخوان وجود دارد، برسند. سپس این سلول ها می توانند به ناحیه آسیب دیده دسترسی پیدا کرده و شکاف غضروف را پر کنند.
• کاشت کندروسیت اتولوگ: در این روش، از جراحی آرتروسکوپی برای شناسایی مناطق آسیب غضروف و برداشت سلول های غضروف استفاده می شود. سلول های خود فرد سپس در آزمایشگاه رشد داده شده و در یک روش جداگانه در مفصل کاشته می شوند که به یک جراحی باز نیاز است.
• انتقال غضروف (OATS): انتقال غضروف شامل جابجا کردن غضروف از قسمت های سالم مفصل به مناطق آسیب دیده است. شاخه های کوچک غضروف همراه با بخشی از استخوان زیرین برداشته می شوند و به ناحیه آسیب منتقل می شوند. پلاگ ها از قسمت هایی از مفصل گرفته می شوند که سطح غضروفی مورد نیاز نیست.

عوارض و خطرات جراحی ترمیمی زانو (آتروسکوپی زانو):

خطرات بیهوشی و جراحی عبارتند از:

• واکنش های آلرژیک به داروها
• مشکلات تنفسی
• خون ریزی
• عفونت

خطرات اضافی این جراحی عبارتند از:

• خونریزی در مفصل زانو
• آسیب به غضروف، منیسک یا رباط های زانو
• لخته شدن خون در پا
• آسیب به رگ خونی یا عصب
• عفونت در مفصل زانو
• سفتی زانو