
بخش زیادی از چربی موجود در پوست سر، به رطوبت پوست کمک می کند و موجب می شود که پوست سر و موها خشک نشود. در حقیقت می توان گفت که چربی سر عاملی برای محافظت از پوست و موی سر است؛ اما مشکل از آنجایی آغاز می شود که غدد تولید کننده چربی، بیش از حد معمول در پوست سر چربی تولید می کنند. در پوست سر، غدد سباسه یا چربی، روغن طبیعی به نام سبوم را تولید میکنند. اگر عملکرد این غدد دچار اختلال شود و تولید این روغن افزایش یابد، منجر به موی چرب میشود. وراثت، میزان هورمونها، استفاده از محصولات نامناسب و شستن زیاد موها از علل اصلی چربی زیاد موها هستند.

یکی از عواقب رایج چرب شدن پوست سر، چرب شدن موها و در نتیجه افزایش میزان ریزش مو است. در این موارد زیاد شدن مقدار روغن و چربی بر روی پوست باعث میشود که آلودگیها در میان موها گیر کنند و در نتیجه منافذ باز پوست بسته شوند. به این ترتیب مواد کافی برای رشد موها فراهم نخواهد شد و ریزش مو اتفاق خواهد افتاد.

چربی مو به صورت بیمارگونه و جدی نیز تعدادی علائم مشخص دارد که باید به آنها توجه کرد. این علائم شامل موارد زیر میشوند:
هرچند این مشکل، دلیل اصلی ریزش مو نیست؛ اما می تواند سبب بسته شدن فولیکول های مو و ایجاد سبوم (صمغ یا چربی های تجمع یافته) بر روی سر شده و ریزش مو را افزایش دهد.
سبوره، اصطلاح پزشکی است که میتواند پوست شما را چرب و کدر جلوه دهد. عمدتاً مناطقی را که غدد چربی بیشتری دارند مانند پوست سر و ناحیه T صورت شما را تحت تأثیر قرار میدهد. تولید بیش از حد سبوم نیز میتواند باعث درماتیت سبورئیک در برخی افراد شود.
آکنه در افرادی که پوست چرب دارند شایع است. رسوب بیش از حد چربی روی صورت منافذ صورت را مسدود میکند و باعث التهاب و جوش پوستی میشود.
اکثر موارد تولید بیش از حد سبوم جزئی هستند و نیازی به درمان پزشکی ندارند. با این حال، در موارد نادر، غدد چربی بیش فعال میتواند نشانه ای از رشد غیر طبیعی سلول در غدد باشد که میتواند منجر به سرطان پوست شود.
تولید بیش از حد سبوم میتواند پوست سر شما را مستعد ابتلا به تعدادی از قارچ ها و عفونت های باکتریایی کند. رسوبات سبوم منافذ را میبندد و باعث ایجاد شوره سر، سلول های مرده، اسیدهای چرب و غیره میشود که میتواند پوست سر را تحریک کرده و به منبع تغذیه ی اصلی میکروب ها تبدیل شود. عفونت های رایجی که میتواند به دلیل تولید بیش از حد روغن رخ دهد شامل فولیکولیت، پسوریازیس ، درماتیت آتوپیک و عفونت های قارچی است.
برای درمان این مشکل نیاز به از بین بردن تمامی روغن مو نیست؛ زیرا مقدار طبیعی روغن جهت محافظت و شادابی موها حیاتی است. برای درمان چربی موی سر، یکی از اولین مراحل، شناخت دلیل این مشکل است. گاهی تنها با پیدا کردن و پیشگیری از عامل ایجاد چربی مو، این مشکل خود برطرف میشود. برای مثال استفاده مناسب از نرمکننده، توقف براشینگ هر روزه، کمکردن دفعات شستشو و شانهزدن خود میتواند باعث جلوگیری از چرب شدن مو و بازگشت آن به حالت معمول شود؛ اما راه های دیگری نیز برای درمان تکمیلی موی چرب مطرح میشود که در ادامه به مؤثرترین آنها اشاره میکنیم:
تمامی مشکلات پوست و مو دو بخش درمانی اصلی دارند. یک بخش شامل استفاده از داروهای خوراکی میشود. این داروها معمولاً آنچه که درون بدن اختلال را ایجاد میکند هدف قرار می دهند. در مورد موی چرب میتوان با داروهای خوراکی، میزان هورمون های مؤثر در فعالیت سلول های سباسه را کنترل کرد. داروهای حاوی ایزوترتینوئین (Isotretinoin) در این مواقع تجویز میشود. البته به دلیل قوی بودن این داروها، حتماً باید با تجویز دکتر و پس از انجام برخی آزمایشهای اولیه اقدام مصرف آنها نمود و همچنین اگر ترشح چربی در اثر استرس و افسردگی باشد، داروهای آرامبخش و ضد افسردگی تجویز میشود.
بخش دوم درمان بیماری های پوست و مو شامل استفاده از محصولات بهداشتی درمانی موضعی میشود که از سطح پوست بر اختلال پیش آمده تمرکز میکند. برای درمان موی چرب، در موارد شدید از محلول های حاوی سالیسیلیک اسید و محصولات غنی از پلی فنول استفاده میشود. استفاده از این محلولها بهتر است با مشورت متخصص انجام شود. در موارد سطحی تر استفاده از شامپو برای موی چرب و اسکراب موی چرب استفاده میشود.
از آنجا که تا پیش از این درمانی قطعی و دائمی برای موی چرب وجود نداشت و افرادی که با این معضل مواجه بودند باید برخی نکات را تا آخر عمر مدنظر قرار میدادند، در سال های گذشته درمان هایی جدی و پیشرفته برای این مشکل ارائه میشود. این روش های درمانی شامل استفاده از لیزر و دستگاه های فرکانسی میشود که غدد سباسه را هدف قرار میدهند.
نسخه اصلی مطلب چربی کف سر و ریزش مو را در سایت کلینیک پوست صدف بخوانید.
کاشت ابرو به روش FIT چیست و چگونه انجام می شود؟دکتر سهیلا طاهری [ متخصص پوست و مو ]
















