
تغییرات نوک سینه یکی از نشانه هایی است که در برخی موارد می تواند با سرطان پستان ارتباط داشته باشد. سرطان نوک پستان ممکن است با علائمی مانند فرورفتگی یا تغییر شکل نوک سینه، پوسته ریزی، قرمزی، زخم و ترشحات غیرطبیعی ظاهر شود. البته همه تغییرات نوک سینه نشانه سرطان نیستند و ممکن است در اثر مشکلات خوش خیم، تغییرات هورمونی یا عفونت ایجاد شوند. با این حال، بروز تغییرات جدید و ماندگار، به ویژه در یک سینه، نیازمند بررسی پزشکی است. شناخت علائم سرطان نوک سینه و توجه به تغییرات غیرطبیعی می تواند به تشخیص زودهنگام بیماری کمک کند. در ادامه با نشانه های سرطان نوک پستان و روش های تشخیص آن بیشتر آشنا می شویم.

سرطان نوک سینه به بدخیمی هایی گفته می شود که نوک پستان و بافت های اطراف آن را درگیر می کنند. یکی از شناخته شده ترین انواع این بیماری، بیماری پاژه پستان است که نوعی سرطان نادر محسوب می شود و معمولاً با تغییرات غیرطبیعی در پوست نوک سینه و هاله اطراف آن ظاهر می شود.
در بیماری پاژه، سلول های سرطانی در لایه سطحی پوست نوک سینه تجمع پیدا می کنند و باعث بروز علائمی مانند قرمزی، پوسته ریزی، خارش، سوزش و ایجاد زخم می شوند. این بیماری اغلب با سرطان مجرایی درجا ( داکتال کارسینوما ) یا سرطان مجرایی مهاجم پستان همراه است؛ به همین دلیل، بررسی بافت زیرین پستان نیز اهمیت دارد.
سرطان نوک سینه ممکن است در مراحل اولیه با بیماری های پوستی مانند اگزما اشتباه گرفته شود. به همین دلیل، مشاهده تغییرات ماندگار یا غیرمعمول در نوک سینه، به ویژه اگر فقط یک طرف را درگیر کرده باشد، نیازمند بررسی توسط جراح پستان است. تشخیص قطعی معمولاً با نمونه برداری از پوست نوک سینه و بررسی آسیب شناسی انجام می شود.

سرطان نوک سینه ممکن است با تغییرات ظاهری و پوستی در نوک پستان و هاله اطراف آن همراه باشد. یکی از بیماری های بدخیم مرتبط با این ناحیه، بیماری پاژه پستان است که معمولاً از نوک سینه شروع می شود و می تواند با علائمی مانند قرمزی، پوسته ریزی، خارش و زخم همراه باشد. مهم ترین علائم هشداردهنده عبارتند از:
وجود هر یک از این علائم لزوماً به معنای ابتلا به سرطان نیست و ممکن است به دلایل خوش خیم مانند اگزما، عفونت یا تغییرات هورمونی ایجاد شود. با این حال، تغییرات جدید و ماندگار، به خصوص در یک سینه، باید توسط جراح پستان بررسی شوند. در صورت مشکوک بودن به بیماری پاژه، ممکن است نمونه برداری از پوست نوک سینه برای تشخیص قطعی انجام شود.
تغییرات غیرطبیعی در ظاهر و بافت پوست سینه می توانند از نشانه های احتمالی سرطان پستان باشند. یکی از این تغییرات، فرورفتگی یا کشیدگی پوست است که ممکن است در اثر درگیری بافت های زیرین توسط توده سرطانی ایجاد شود. البته این علامت همیشه به معنای بدخیمی نیست و برخی از توده های خوش خیم در سینه نیز می توانند باعث تغییر شکل یا کشیدگی پوست شوند.
از دیگر تغییرات پوستی مشکوک، ایجاد ظاهری شبیه پوست پرتقال است. در این حالت، پوست سینه ضخیم و متورم می شود و فرورفتگی های کوچکی روی سطح آن به وجود می آید. این وضعیت ممکن است در اثر انسداد عروق لنفاوی پوست توسط سلول های سرطانی رخ دهد و یکی از نشانه های سرطان التهابی پستان باشد.
اگر از سرطان پستان رنج می برید یا به دنبال بازسازی سینه بعد از سرطان هستید، دکتر سید محمد رضا حکیمیان، فلوشیپ جراحی سرطان در اصفهان با سال ها تجربه، آماده ارائه خدمات تخصصی و تشخیص زودهنگام این بیماری است. جهت کسب اطلاعات بیشتر یا رزرو نوبت ، با شماره 36294896 - 031 تماس بگیرید.
ترشحات نوک سینه می توانند از نظر رنگ، غلظت و میزان خروج متفاوت باشند و همیشه نشانه ابتلا به سرطان پستان نیستند. در بسیاری از موارد، این ترشحات به دلایل خوش خیم مانند عفونت پستان، تغییرات هورمونی، اختلالات تیروئید یا مصرف برخی داروها ایجاد می شوند. با این حال، بعضی از انواع ترشحات نوک سینه می توانند از نشانه های هشداردهنده سرطان پستان باشند.
ترشح خونی یا شفاف و آبکی که به صورت خودبه خودی، بدون فشار دادن نوک سینه و معمولاً از یک پستان خارج می شود، نیازمند بررسی دقیق تر است. به ویژه اگر این ترشحات از یک مجرای شیری خارج شوند یا با علائمی مانند وجود توده، تغییر شکل نوک سینه و فرورفتگی پوست همراه باشند.
البته رنگ ترشحات به تنهایی نمی تواند سرطانی بودن آن ها را مشخص کند. برای تشخیص علت ترشح، پزشک ممکن است معاینه پستان، سونوگرافی، ماموگرافی یا سایر بررسی های تشخیصی را درخواست کند.
سرطان پستان و تغییرات ناشی از آن، از جمله تشکیل توده، در بسیاری از موارد بدون ایجاد درد ظاهر می شوند. با این حال، نداشتن درد به معنای نبود سرطان نیست و برخی از افراد ممکن است در اثر تغییرات بافت پستان یا درگیری نوک سینه، احساس درد، سوزش یا حساسیت داشته باشند.
درد سینه به تنهایی نشانه اختصاصی سرطان نیست و اغلب به دلایل دیگری مانند تغییرات هورمونی، عفونت یا کیست پستان ایجاد می شود. با این وجود، اگر درد مداوم یا موضعی باشد، به ویژه در صورت همراهی با تغییر شکل نوک سینه، ترشحات غیرطبیعی یا وجود توده، لازم است توسط جراح پستان بررسی شود.
فرورفتگی یا تغییر شکل نوک سینه یکی از تغییراتی است که در برخی موارد می تواند با سرطان پستان ارتباط داشته باشد. رشد سلول های سرطانی در بافت های پشت نوک سینه یا درگیری مجاری شیری ممکن است باعث کشیده شدن بافت های اطراف و ایجاد حالت فرورفتگی در نوک پستان شود. این تغییر ممکن است به صورت تدریجی یا ناگهانی ظاهر شود و گاهی با تغییر اندازه یا شکل نوک سینه همراه باشد.
البته فرورفتگی نوک سینه همیشه نشانه سرطان نیست و برخی افراد به طور طبیعی نوک سینه فرورفته دارند. همچنین عفونت، التهاب یا تغییرات خوش خیم بافت پستان نیز می توانند باعث این وضعیت شوند. با این حال، اگر نوک سینه ای که قبلاً حالت طبیعی داشته به تازگی دچار فرورفتگی شده، به خصوص اگر این تغییر فقط در یک سینه اتفاق افتاده باشد، لازم است از نظر احتمال بدخیمی بررسی شود.
تورم در بخشی از سینه یا افزایش غیرطبیعی اندازه کل پستان می تواند یکی از نشانه های احتمالی سرطان سینه باشد. اگرچه تفاوت جزئی در اندازه دو سینه در بسیاری از زنان طبیعی است، اما بزرگ شدن ناگهانی یا تدریجی یک سینه، به ویژه زمانی که با تغییرات دیگری مانند قرمزی، ضخیم شدن یا کشیدگی پوست همراه باشد، نیازمند بررسی پزشکی است.
در برخی موارد، رشد سلول های سرطانی یا انسداد عروق لنفاوی پوست پستان باعث تجمع مایع در بافت و ایجاد تورم می شود. این وضعیت به خصوص در سرطان التهابی پستان ممکن است با افزایش سریع اندازه سینه، احساس سنگینی، گرمی و ظاهر پوست پرتقالی همراه باشد. البته تورم سینه همیشه به معنای وجود توده سرطانی نیست و عفونت، التهاب و تغییرات هورمونی نیز می توانند باعث بروز آن شوند. تشخیص علت تورم به معاینه و بررسی های تصویربرداری نیاز دارد.
ایجاد جوش های قرمز، برجستگی یا لکه های کوچک روی نوک سینه معمولاً به دلایل غیرسرطانی مانند حساسیت پوستی، اگزما، التهاب غدد پوستی یا عفونت ایجاد می شود. با این حال، برخی تغییرات پوستی در نوک سینه می توانند با سرطان سینه بدخیم ، به ویژه بیماری پاژه پستان، ارتباط داشته باشند. بیماری پاژه نوعی سرطان نادر پستان است که پوست نوک سینه و گاهی هاله اطراف آن را درگیر می کند. این بیماری ممکن است با علائمی مانند قرمزی، پوسته ریزی، خارش، سوزش، ایجاد زخم و تغییر شکل نوک سینه ظاهر شود. گاهی نیز ضایعات پوستی به شکل برجستگی یا ناحیه ای ملتهب دیده می شوند.
البته وجود جوش یا قرمزی به تنهایی نشانه سرطان نیست. اگر این تغییرات به صورت یک طرفه ایجاد شده اند، ماندگار هستند یا با ترشحات غیرطبیعی، فرورفتگی نوک سینه و زخم همراه شده اند، لازم است توسط جراح پستان بررسی شوند. در صورت مشکوک بودن به بیماری پاژه، ممکن است نمونه برداری از پوست نوک سینه برای تشخیص قطعی انجام شود.
تشخیص سرطان نوک پستان با بررسی تغییرات ظاهری، معاینه بالینی و انجام آزمایش های تشخیصی انجام می شود. از آنجا که بیماری پاژه پستان ممکن است در مراحل اولیه با مشکلات پوستی مانند اگزما اشتباه گرفته شود، بررسی دقیق نوک سینه و بافت زیرین آن اهمیت زیادی دارد. پزشک با توجه به علائم و نتایج معاینات، ممکن است از روش های زیر استفاده کند:
در اولین مرحله، پزشک نوک سینه، هاله اطراف آن و بافت پستان را از نظر قرمزی، پوسته ریزی، زخم، فرورفتگی و تغییر شکل بررسی می کند. همچنین وجود توده در بافت پستان و بزرگ شدن غدد لنفاوی زیر بغل ارزیابی می شود.
ماموگرافی یکی از روش های تصویربرداری برای بررسی تغییرات غیرطبیعی بافت پستان است. این روش می تواند به شناسایی توده های مشکوک، رسوبات کلسیمی غیرطبیعی (میکروکلسیفیکاسیون) و نشانه های سرطان همراه با بیماری پاژه کمک کند. البته طبیعی بودن نتیجه ماموگرافی، سرطان پاژه را به طور کامل رد نمی کند.
سونوگرافی سینه برای بررسی بافت پستان و تشخیص توده ها یا تغییرات غیرطبیعی در مجاری شیری استفاده می شود. این روش به ویژه برای ارزیابی نواحی مشکوک و بررسی یافته های ماموگرافی کاربرد دارد.
MRI پستان در شرایطی که نتایج معاینه و تصویربرداری های اولیه برای تعیین وسعت بیماری کافی نباشند، مورد استفاده قرار می گیرد. این روش می تواند به شناسایی نواحی مشکوک یا سرطان های همراهی کمک کند که در ماموگرافی و سونوگرافی به خوبی دیده نشده اند.
نمونه برداری سینه مهم ترین روش برای تایید تشخیص سرطان نوک پستان، به ویژه بیماری پاژه است. در این روش، نمونه ای از پوست یا بافت غیرطبیعی نوک سینه برداشته و برای بررسی به آزمایشگاه پاتولوژی ارسال می شود. بررسی میکروسکوپی سلول ها مشخص می کند که آیا تغییرات ایجادشده ماهیت سرطانی دارند یا خیر.
روش درمان سرطان نوک سینه به نوع بیماری، میزان گسترش سلول های سرطانی، وجود یا نبود تومور در بافت زیرین پستان و ویژگی های تومور بستگی دارد. یکی از انواع بدخیمی های مرتبط با نوک سینه، بیماری پاژه پستان است که ممکن است همراه با سرطان مجرایی درجا (DCIS) یا سرطان مجرایی مهاجم ایجاد شود. به همین دلیل، پیش از انتخاب روش درمان، بررسی دقیق نوک سینه و بافت داخلی پستان اهمیت دارد.
مهم ترین روش های درمان سرطان نوک سینه عبارت ند از:
در برخی بیماران که بیماری به ناحیه محدودی از پستان محدود است، امکان انجام جراحی حفظ پستان وجود دارد. در این روش، نوک سینه و هاله درگیر به همراه بافت سرطانی زیرین برداشته می شوند و تلاش می شود سایر قسمت های سالم پستان حفظ شوند. این جراحی معمولاً با پرتودرمانی تکمیل می شود.
اگر بیماری گسترده باشد یا سرطان مهاجم در بخش های مختلف پستان وجود داشته باشد، ممکن است جراحی ماستکتومی توصیه شود. در این جراحی، بافت پستان به طور کامل برداشته می شود. در صورت تمایل بیمار و مناسب بودن شرایط پزشکی، بازسازی پستان نیز می تواند هم زمان یا در مراحل بعدی انجام شود.
پرتودرمانی سرطان سینه با استفاده از اشعه های پرانرژی، سلول های سرطانی باقی مانده را از بین می برد یا رشد آن ها را کنترل می کند. این روش معمولاً پس از جراحی حفظ پستان انجام می شود و در برخی شرایط پس از ماستکتومی نیز ممکن است ضرورت داشته باشد.
شیمی درمانی سرطان پستان با استفاده از داروهای ضدسرطان، سلول های سرطانی را از بین می برد یا از تکثیر آن ها جلوگیری می کند. این روش بیشتر در بیمارانی کاربرد دارد که بیماری با سرطان مهاجم همراه است یا احتمال گسترش سلول های سرطانی وجود دارد. ضرورت شیمی درمانی بر اساس مرحله بیماری و ویژگی های تومور تعیین می شود.
اگر سلول های سرطانی گیرنده هورمونی مثبت داشته باشند، ممکن است هورمون درمانی سرطان سینه برای کاهش احتمال عود بیماری تجویز شود. داروهایی مانند تاموکسیفن یا مهارکننده های آروماتاز از گزینه های درمانی این گروه هستند.
در برخی بیماران، سلول های سرطانی دارای ویژگی های مولکولی خاصی مانند مثبت بودن HER2 هستند. در این شرایط ممکن است داروهای هدفمند مانند تراستوزوماب برای کنترل رشد سلول های سرطانی مورد استفاده قرار گیرند.
خیر. سرطان نوک سینه اصطلاحی عمومی برای بدخیمی های درگیرکننده این ناحیه است؛ اما بیماری پاژه پستان یکی از انواع نادر سرطان پستان است که پوست نوک سینه و گاهی هاله اطراف آن را درگیر می کند.
قرمزی، پوسته ریزی، خارش، سوزش، ایجاد زخم، فرورفتگی نوک سینه و ترشحات خونی یا غیرطبیعی از نشانه های احتمالی این بیماری هستند.
خیر. جوش و زخم نوک سینه اغلب به دلایل خوش خیم مانند اگزما، حساسیت یا عفونت ایجاد می شوند؛ اما ضایعات ماندگار، به خصوص در یک سینه، باید از نظر بیماری پاژه بررسی شوند.
سرطان نوک سینه ممکن است بدون درد باشد؛ اما برخی افراد علائمی مانند سوزش، حساسیت یا درد در ناحیه نوک پستان را تجربه می کنند.
ماموگرافی می تواند تغییرات غیرطبیعی بافت پستان و رسوبات کلسیمی را نشان دهد؛ اما در برخی بیماران مبتلا به بیماری پاژه، نتیجه ماموگرافی طبیعی است. به همین دلیل، نمونه برداری از پوست نوک سینه برای تشخیص قطعی اهمیت دارد.
بله. بسته به میزان گسترش بیماری و وجود سرطان در بافت زیرین پستان، روش هایی مانند جراحی حفظ پستان، ماستکتومی، پرتودرمانی و در صورت نیاز شیمی درمانی یا درمان های دارویی استفاده می شوند.
بله. اگر بیماری با سرطان مهاجم پستان همراه باشد، سلول های سرطانی می توانند به غدد لنفاوی و اندام های دیگر مانند استخوان، کبد و ریه گسترش پیدا کنند.
بله. اگرچه این بیماری در زنان شایع تر است، مردان نیز ممکن است به آن مبتلا شوند. بروز تغییراتی مانند پوسته ریزی، زخم یا ترشحات غیرطبیعی نوک سینه در مردان نیز نیازمند بررسی پزشکی است.
اندولیفت غبغب چیست؟ هزینه، مزایا، ماندگاری + عکس قبل و بعددکتر اکبر مزروعی [ پوست ، مو و زیبایی ]
















